Heaven

Heaven

Vanochtend werd ik wakker door een zachtjes zingend koor. Ik verwachtte de zon, maar het had geregend. Eigenlijk moest ik gewoon blij zijn dat ze heel zachtjes zongen. Maar net wakker he… Je hoort niet eens wat ze zingen, maar draait je nog één keer om. En nog een keer, wacht op de zon die je uit bed brand, dat is immers wat je verwachtte. Eigenlijk kende ik het nummer wel, in een heel andere uitvoering. Man met microfoon, zo wil ik niet wakker worden.

Als ik je vertel over mijn ultieme vorm van wakker worden dan is het in de armen van, of omringd door vele. Noem mij maar maf, maar als het over dromen gaat mag ik toch schrijven wat ik droomde. Niet vannacht. Al mijn dromen van deze nacht zijn verdwenen. Gekomen en gegaan, misschien onbewust iets in mijn gedachten achtergelaten. Gewoon voor een to do lijstje, of een opmerking later deze dag dat ik dit toch al gezien of meegemaakt had.

Dromen, wie droomt er niet van heaven. De veilige haven. Noem het droomland. ‘Daar waar geen leed kan bestaan.’ Maar een beetje tegenslag. Het diepe dal dat achteraf natuurlijk maar een glooiing in het landschap is. Heerlijk toch om er weer bovenop te kruipen, helemaal weer jezelf, in control. Lekker, als het over mooie dromen gaat vraag ik je niet waar jij wakker van ligt. Als ik zou moeten bekennen dan lag ik wakker van het hemelse koor, de zuivere stemmen en dan ook nog zo heerlijk zachtjes zingend zodat ik niet met een bonkende hoofdpijn deze dag zou beginnen.

In mooi Engels zongen ze dat je niet altijd kan krijgen wat je verlangt, maar dat je vind wat je nodig hebt. Ik lag er op mijn rug in bed nog eens over na te denken. Dan moet je wel je best doen. De opgeruimde kamer kwam alleen door mijn inzet. Ik was er blij mee. De orde bracht dingen terug die mij anders een fikse zoektocht hadden opgeleverd. Ik rolde om. Samen wakker worden is fijn. In bed één van de prettigste plekken, zo in haar armen overigens bijna overal. Als ik dan mag wensen dan wel met zo een koor op vingerknipafstand.

Vandaag het koor, gisteren de chicks met gitaar. Ik keek gulzig, we mogen allemaal dromen toch en als het fysiek voor je staat moet je dan je hoofd afwenden? Die met de grote borsten, of die ene met die strakke kont. Wat dat betreft was gisteren een prima middag. De allereerste topper die ik zag was blond met hele grote blauwe ogen, perfecte make-up en haar kont in een prachtige strakke spijkerbroek. Wat dat betreft ga ik wel voor de ultieme top. You can’t always get what you want, maar ik mag er toch wel van dromen en als het voor mij staat…

Haar vriend had een spiegelende zonnebril. De man was gespierd en op zijn armen waren poppetjes getekend die een bepaalde status moesten benadrukken. Voor sommigen ligt de inhoud aan de buitenkant, maar heej: you can’t always get what you… Dus rookten we een sigaret en zaten even tevreden naast elkaar. Daarna vonden we een ijsje of een kop koffie noodzakelijk. We deden beiden. Het lag binnen ons bereik. Vlakbij stelde een band zich op. En ondanks dat ik net beschreef dat de meiden die de band vormden aantrekkelijk waren, ging mijn aandacht toch uit naar de mannen.

De blanke man had de leiding. Hij stuurde vooral de andere blanken aan. Was je getint dan luisterde je van een afstandje. Vanaf zijn iPod las hij op wat er moest gebeuren. Dat later op de middag de vrolijke popmuziek met evangelische teksten onderbroken zou worden,  door slecht toneelspel over goed en kwaad, uitgevoerd door verklede blanke mannen hoef ik je niet te vertellen. Want heej: you can’t always… Overigens had ik veel meer interesse in de mannen dan de vrouwen. Vooraf, toen nog niet alles stond wilde ze allemaal hun rondje op het drumstel. Waanzinnig hoe dat kan swingen, bizar hoe beperkt het wordt door samenspel. Al deed het meisje, dat tijdens het concert de drums bespeelde, natuurlijk vooral wat gevraagd en verwacht werd.

De mannen deelden tijdens het concert flyers, filmden met stramme arm en telefoon de belangrijkste nummers. Het optreden was vooraf al een succes. De meisjes zongen en de dominee uit Engeland zou de komende dagen met een gastoptreden het Pinksterfeest volmaakt maken. Want was je in nood, je relatie bijna kapot, de drank iets waar je mee wakker werd zoals ik morgen naar mijn koor zou verlangen? Dan, ja dan was deze groep je redding. Ik schud mijn hoofd niet meer bij die teksten. Ja, goed, ik swingde. Mijn voeten gingen op en neer en mijn hoofd deed wat raar. But hey: you can’t always get what you want. Want de muziek was best goed en ik kreeg het zonder inspanning.

We realiseerden ons dat het de dag voor Pinksteren was. Een groot feest. Och ja, natuurlijk hebben we de kerst als opperfestijn, natuurlijk. Maar dat is vooral gezellig en gekaapt door de commercie. Pasen gaat ook al bijna ten onder aan deze piraterij. Een aanval van terroristen met dubieuze beweegredenen op dat wat mooi en zuiver is. Pinksteren is één van die dingen die nog echt zuiver en puur is. Ver voorafgegaan door de zondagdienst op een regenachtige zondagmorgen. Waarbij alleen vaste gasten en die ene dwaze man die door de regen durft te gaan naar het zaaltje komen waar een dominee prekend voor de gemeente zal staan. But hey, you can’t he.

Pinksteren gaat over het evangelie. De start van de verkiezingscampagne: vote God! Het vuur waarmee sommigen je proberen te overtuigen is stuitend. Het kent de kracht van een man met spiegelende zonnebril die zijn blonde chick beschermt. Maar hey, ik stond in de rij bij de kassa en zij is vrijwillig voor mij gaan staan. Jij stond er al en zij schoof aan je zijde. Niet eens haar arm over je schouder, haar hand niet op je kont. Geen enkel fysiek contact, geen teken dat jullie echt samen waren. Ik noem je dan broer en zus en geef mij zo maar meer kansen dan ik bij het dromend wakker worden met een zacht zingend koor kan voorstellen.

Dat is het moment dat zij wel mijn hand pakt. Ze even over mijn rug wrijft. We een zoen delen. En zo bevestigen wat goed is. Samen veilig en welkom bij elkaar. Niet eens balen van de rij. Beseffen dat zij ook de prachtige vrouw treft en realiseren dat die man best aantrekkelijk is als je tenminste op mannen valt. Mijn vriendin valt op mannen want zij is bij mij. Maar hey, you can’t always get what you want, get what you need! Dat is het moment dat we even in elkaars hand knijpen. Niet vasthouden uit wanhoop of angst dat het zou wegglippen, alleen maar bevestigen dat als er een hand nodig is, die er al is.

Dat is mooi. Ik heb na vele zwervingen gekregen zoals ik het altijd droomde. Vanzelfsprekend, gewoon, tegelijk nooit vanzelf en zo bijzonder. Ze vond haar ook mooi. Beiden, allen. De blonde, de zangeres, de meid achter de drums, de tekst op zijn borst over geloof, de passie waarmee die ene jonge flyerde. Achteraf vond ik dat het rokje best kon, maar zij absoluut van niet. En dan geldt toch ook weer you can’t always get, you get what you need. Voor mij werd dat een rustige zondagochtend met muziek en een beetje schrijven, je leest mijn tekst.

Wat ik je over Pinksteren wil vertellen staat er al geschreven. De veilige haven die heaven is. Dat heaven niet daar is, maar hier in het nu. We tevreden zijn met de dingen die komen. Tegenslag helemaal niet negatief hoeft te zijn, maar wel doorworsteld moet worden. De glimlach je meer brengt dan het sacherijn en als je op een gedreven manier de mensen gaat overtuigen ze eerder weglopen dan dichterbij komen. Vraag je dan eens af of geloven samenhangt met de dominee, de gang naar de kerk en vooral doen wat anderen je opleggen. Leef in balans, met plezier, wees goed voor anderen en laat de anderen goed zijn voor jezelf. Ik denk dat onze verlosser het niet anders gewild zou hebben.

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s