Zaterdag

‘Tik, tak’ doet de klok. De klok doet het. Met de warmte om mij heen voel ik niet de noodzaak op te staan. Normaal zou ik dat wel doen. Opkijken en direct de tv inschakelen met de afstandsbediening. Teletekst, het verschil in tijd willen corrigeren. Ik blijf nog even zitten. De gewichten hangen halverwege. Ik zou ze op kunnen halen. Het hoeft niet.

Normaalgesproken zou ik de inspiratie gevonden hebben om een bijdrage te schrijven over Huygens, het slingeruurwerk. Niet Constantijn maar Christiaan. Altijd handig als je twee broers geniaal maakt en allebei de voornamen met een C laat beginnen. Ik ken er één die benoemde alle drie zijn dochters met een A al twijfel ik nog over de genialiteit.

Genialiteit merk je pas op latere leeftijd al zullen veel mensen die druk zijn met jonge hoogbegaafde kinderen daar een andere mening op nahouden. Ik zou zeggen: laat kinderen vooral zichzelf zijn. Maar ja, voor dat soort stellingen is het veel te warm. Toch denk ik dat genialiteit pas merkbaar is als je de kunst verstaat jezelf te verkopen. Het aan de man brengen van genialiteit. Marketing dus.

Het is te warm om mij te ergeren aan marketing. De groep mensen die druk blijven doen tot je irritatiegrens wordt bereikt. Uiteindelijk koop je om van dat irritante gedoe verlost te zijn. Het is immers veel te warm om je te laten irriteren. Daarom verzon een groot schrijver de term ‘rokjesdag’. Samen met hem deelde ik een voorliefde voor vrouwen. Zoals veel mannen een voorkeur voor vrouwen hebben.

De grote schrijver is dood en zijn sterven was een lijdensweg. Aan lijden willen wij liever niet denken. Omdat lijden en sterven keer op keer wordt herverteld vernieuwt men soms. Die vernieuwing is een marketingtruc die opeens innovatie heet of musical. Ik zag een stukje van die musical over het lijden en sterven. Alsof lijden nog niet genoeg is.

En de acteur riep over het plein dat hij ging vertellen hoe de kruisiging in zijn werk ging. Hij waarschuwde en vond dat je beter de handen voor de oren kon houden. Het maakte niet uit. Op het plein was het geluid zo versterkt dat je het toch zou horen. Het moest immers want het maakte deel uit van de voorstelling. Gruwelen hoorde erbij. Marketing, als het niet eng is dan komen de mensen niet. Spanning, spanning, spanning!

Ik kon mij er niet over opwinden. Nu niet, bij het zachte getik van mijn klok, zittend op de bank. Toen ook niet. Ik gruwelde. Vertellen waar de spijkers door het lichaam gaan is verschrikkelijk. Dat je uiteindelijk stikt, hangend aan het kruis, versterkt alleen maar mijn gevoel van ontzetting. Je begrijpt dat de vernieuwde vorm waarin het verhaal wordt vertelt een succes was. Ik vond het niet bijzonder.

Maar dat ik het niet bijzonder vind is niet iets wat ik moet zeggen. Dat vraagt een uitgebreide analyse. En daarvoor ontbreekt het mij nu aan inzet. Het weerstaan van het tikken van de klok is al een opgave. Ik denk dat de schrijver geen nachten geworsteld heeft met de term ‘rokjesdag’. Het was er gewoon. Zittend vanaf een terras, op een dag dat je de gewichten van de klok niet op wilt halen.

De mens in rust. Dat is het vandaag. Gewoon een stille zaterdag. Even niets, beetje hangen, beetje eten, voldoende drinken. Het voorjaar komt, er moet gewerkt worden (en hard) maar nu even niet. Ik volg met mijn ogen de slinger en denk na hoe een jonge man een touwtje tussen zijn vingers laat slingeren. Zo maar op een verloren dag. In een maatschappij waar de meerderheid moet zwoegen, nee lijden om niet te sterven en hij…

Iedere tijdsperiode kent zijn helden. De zondagskinderen. Christiaan en Constantijn gingen niet ten onder in bloedig geweld. Wat dat betreft kwamen de gebroeders de Witt er beter vanaf. Die worden nog genoemd in de geschiedenisles op de basisschool. Bril, familie Huygens zijn pas onderwerpen op de middelbare, als je geluk hebt. Uiteindelijk is het allemaal marketing en daar wil ik niets over kwijt. Ik ga de gewichten omhoog halen. Tot later!

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Zaterdag

  1. Zilvertje zegt:

    Grappige verbindingen maak je!

  2. ghduval zegt:

    Dankjewel Zilvertje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s