Er staat niets

Er staat niets.
Ik keek en vond niets.
Niets nieuws.
Ik had de reactievelden na kunnen gaan. Kijken of er details waren toegevoegd. Dat ‘de’, ‘een’ wordt, zoiets. ‘Hij’ opeens ‘wij’ was geworden. Maar ik had geen zin. Wilde niet verder kijken. Laatste bericht, niets toegevoegd. Er staat niets. Weg, door, verder.

Er staat niets.
Tegen de wind in.
Niemand.
Gefietst. Opzoek naar het verleden. Hopen dat ze er zou zijn. Zestien en zenuwachtig wachtend op hem. De droomman, een jongen nog, geen prins, maar wel voor eeuwig samen. Dat het kan. Samen geloven in de illusie van een lang en gelukkig leven. De wind blaast, ik moet verder, het punt allang voorbij.

Er staat niets.
Als holle vaten,
nog steeds het hardst.
Dat je afgerekend wordt op je daden. Dat mensen je herinneren. Dat het er om gaat wat je doet. Dat, en niets anders. Ik wist dat ik van iemand kon houden. Maar ik hou meer van mijn kinderen dan zij. Het is immers al mijn liefde die ik richt op hen als ik ’s avonds laat slapen ga. Droom bij de haard met een goed glas en een droomvrouw erbij. Droomvrouwen gaan nooit voorbij. Die worden niet voortgejaagd door de wind, die twijfelen niet in hun liefde. Die vertellen ook wat ze denken, noemen twijfels en zijn gewoon blij, gewoon blij dat jij.

Zo zijn vrouwen,
alle vrouwen,
vrouwen zijn gewoon blij.
Vrouwen zijn tevreden als er een keuken is, een vies toilet, kinderen die krijsen en jij schreeuwt "het is uit met de pret". Hoe zwaarder de last hoe groter de vreugde. Uitgescheurd van het bed gepleurt, verrekt, gegeven en nu niet meer helemaal perfect. Dat zeg jij terwijl je kijkt naar dikke konten en droomt van strak en zestien jaar. Het kan niet meer. Ze is tevreden, nu jij nog. Wees blij man, wees blij want ze houdt van jou. Maar als je wilt vrijen dan lig je uiteindelijk alleen in bed. Omdat ze droomt, ze droomt haar sprookje.

Op de fiets.
Gezet.
Dat je gaat.
Dat je nog één keer gaat. Tegen de wind in en snijdende kou. Rent naar de vrouw die roept "ik hou van jou". Dat de klok weer liefde slaat, minuten als uren voorbij komen waarbij je haar voelt, zachtjes kust en heel voorzichtig aanraakt. En even droom je die droom van eeuwige liefde zoals strijders dromen van de eeuwige roem. Je hart is week en je wil wel met haar meegaan maar diep van binnen ben je dan toch die man. Man met vrouw en kinderen en je weet dat jouw fiets bij haar auto verbleekt.

Zo zal het gaan man
en niemand heeft iets gezegd.
Zo gaat het leven door.
Klagen over Wilders, dat doen we nu in koor. Belastingen en hypotheek, de gezondheid en dan vorige week. We moeten verder, bijna kerst en ik weet nog niet wat er op tafel wordt gezet. Ik baal van alles en vooral december en de sneeuw en het ge-emmer. In mijn mailbox ligt er weer één en ik weet niet wat ik moet. Fietsen, fietsen of een stukje schrijven. Eigenlijk verlang ik gewoon naar die zachte hand. Het wrijven, even knijpen, dat het goed is en daarmee over, einde, en nu kunnen we vergeten.

http://www.youtube.com/watch?v=J4OvjSL8MJk

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-12 en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Er staat niets

  1. G.H. Duval zegt:

    Deze test wordt met een glimlach ontvangen.
    Voor je helemaal los gaat in lange (en vaak onbegrijpelijke) reacties wil ik je vragen te kiezen voor een conversatie via e-mail en het reactieveld open te laten voor inhoudelijke reacties op de oorspronkelijke tekst.

  2. Fleur zegt:

    Yez sir ok sir.
    Je zit behóórlijk onder de plak,Hansjepansje

  3. svara zegt:

    het is zoals het is
    het gaat zoals het gaat
    groet je

  4. Annet Lemaire zegt:

    wat mooi wat er allemaal uit een hoofd
    kan stromen….en het gaat maar door…..
    gr annet

  5. View zegt:

    Als ik vrouw was zou ik het anders lezen..

  6. martin zegt:

    Voor mij teveel telegram stijl, maar wel een mooi thema…

  7. martin zegt:

    … in de verte doet het me aan mijn blog denken.

  8. The_Saint zegt:

    Aanbevolen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s