In de stilte van de nevel

In de stilte van de nevel, de mist om ons heen, kijkt hij naar haar. Hij ziet zijn ademhaling als damp opgaan in de mist. Rustig dit keer, zo veel rustiger dan vannacht toen het warm was. Het moment van vuur en gesmoorde kreten. Nu maakt hij de nevel en gunt de dag nog even het sombere van de nacht.

In de stilte van de nevel wordt ieder geluid gesmoord, zelfs de stilte. Hij zit en kijkt naar haar van een afstand, met opgetrokken benen. Het lijkt of hij in rust is, nog even wacht tot de dag begint. De nevel de kans biedt om zijn kleren vochtig te maken om het daarna te stomen met de warmte van zijn hart.

Zijn warmte komt van een groot vuur. Een vuur dat oplaait door een woest verlangen. De man die daar zit is niet in rust maar smeed zijn ijzer. De smidse, daar roken zwarte wolken, daar slaat de hamer ritmisch telkens neer. Maar zij hoort het niet. Droomt en zingt zacht haar lied terwijl zij gehuld is in de nevels van deze ochtend.

Hij kijkt en draait het roodgloeiende staal. Pookt het vuur hoger, laat het ijzer gloeien, oranje al. Dan naar het aambeeld, een zwaardere hamer en zo werkt hij zwetend van het warme vuur aan een ideaal. De droom die leven moet. Het zwaard waarmee hij haar in één slag kan doorklieven. Het zwaard wat dreigen kan om goud en zilver op te eisen.

Dan voelt hij haar hand op zijn schouder. Het milde, het zachte, haar fluisterende stem. Hij knikt als zij vraagt wat hij maakt. Even gromt hij en maakt met zwarte handen een veeg op zijn bezweet gezicht. Stapt opzij en laat zien wat nog warm is. Dan spreekt hij: ‘uit dit vuur komt het zwaard dat je vertelt dat ik voor onze droom zal vechten.’

Hij beweegt het en doorklieft de nevel. Laat de dag de nacht verdrijven en het licht hun leven binnenstromen. Nog één keer gaat het zwaard door de lucht en raakt haar. Daar waar zij het zwakste is raakt hij haar en brengt haar zo van de nevelige velden terug in de realiteit. De dag, het werken, de dingen die moeten. Want pas vannacht, pas vannacht mogen wij weer samen dromen. Dromen over vuur en nevels, veilig samen. Daar is waar ik op je wacht.

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-10. Bookmark de permalink .

7 reacties op In de stilte van de nevel

  1. Nicolien zegt:

    Het is jammer dat voor dit soort blogs zo weinig belangstelling en waardering is. Een scheldpartij oogst meer helaas.

  2. G.H. Duval zegt:

    Dankjewel Nicolien, dankjewel…
    Het is de kunst de storm van wilde ondoordachte woorden te weerstaan en het mooie te blijven zoeken. Er is veel moois op VKBlog er is ontzettend veel moois op VKBlog!

  3. Kiezels zegt:

    mee eens, veel moois
    waaronder dit
    de tekst is poëtisch en dromerig, de beelden zijn scherp in het ons waar de hij en zij plaats in hebben genomen en is de laatste zin bijna een cliffhanger.

  4. Vogel-vrij zegt:

    Mooi. Gloeiend.

  5. G.H. Duval zegt:

    Dianne, je woorden maken mij altijd wat stil. Laten mij herlezen, nog eens lezen, nadenken. Ik weet het niet, denk je echt dat dit, goed? Nog eens lezen, verbazing, dat wel, maar dan toch mooi, gloeiend en niet meer dan dat. Mijn gedachten weten het nog niet. Moet ik er een stap verder mee?
    Dankjewel Vogel-vrij
    Dankjewel Dianne

  6. Floras a la soras zegt:

    Moet ik alweer janken,kan ik niks zien door al die vochtige misere.
    Eén aanrader,druk NIET op die link eronder,
    dan krijg je een lijkje te zien.
    Lekker als je net warme scholfilet op hebt.
    Ja,als ik erbij in de tranen schiet,is het top of the hill of bill dat weet ik ook nooit.

  7. G.H. Duval zegt:

    Enig drama is jou niet vreemd Floras a la soras…
    De eerste link brengt mij:
    Gerelateerde artikelen
    Geen gerelateerde artikelen op het vkblog
    De tweede link geeft:
    De groep verhalen, waar Eroica op mijn moment van kijken zich bovenaan begeeft
    En de derde link…
    Is het volgend artikel in dit blog: Ukelele
    Het valt dus volgens mij allemaal wel mee 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s