Maandag

 

Het is maandag. Het voelde gek om op maandag wakker te worden. Er was een tijd… Er was een tijd waarin ik soms geen zin had om een bepaalde dag te beleven. Dan bleef ik liggen, nam de telefoon niet op en schoof zo een dag door op de kalender. Die dagen zijn er niet meer.

De dagen waarop je er voor kiest om in de tuin te gaan zitten en te genieten van de merel die een worm pikt. Een dag waarop het opvalt hoe de bladeren van de bomen vallen. In stilte het geraas hoort uit de verte. Als het gebrul van tanks, helikopters, de complete oorlogsmachine die langzaam dichterbij komt. Een onafwendbaar gevaar maar nu gemaakt door kinderstemmen.

Het is zo vredig hier. Niet paradijselijk want de staat van onderhoud is ronduit slecht. De voorzieningen onvoldoende. En al jaren stopt de dichtstbijzijnde lijnbus op ruim twintig minuten lopen. Maar… ik mocht er zijn, hier. Ik mocht het ervaren en nu is mijn dag gekomen. Het is maandagochtend en ik heb geen wekker, dat is pech.

Mijn klok is de zon, de vogels, het daglicht is er al vanuit de richting waar de nieuwe dag begint. Zou het dinsdag zijn dan was ik gewekt, weggesleept, met matras en al aan de kant gezet. Matras? Ik lag op de houten vloer. De planken maken mijn lichaam stram maar mijn oog volgt de lijn. De lijn van het hout zo naar de deur, muur, barrière, eindigheid van de oneindig grote kamers.

Alles wordt gestopt door de realiteit. Mijn dromen mogen hier nog weleens komen. Spoken voor de ogen van nieuwe bewoners. Dat ze een man zien die lacht of peinzend naar buiten staart. De vragen van het leven door zijn hoofd. Hoe hij goud gaat maken van oude metalen en het eeuwige leven kan bewaren. Wat eerlijk is en wat recht.

Het is nog vroeg. Ik moet nauwelijks geslapen hebben. Als ik rechtop zit herinner ik mijn dromen. Het zijn angstaanjagende verhalen die het einde van mijn verblijf hier inluiden. Het is een manier waarop je geest vertelt dat je beseft dat het over is. Berlioz schreef zijn ‘Mars naar het schavot’ niet voor niets. Ook hij leefde langs de rand. Gepassioneerde mensen raken de rand, beschadigen zich en moeten verder.

Ik weet niet of ik dit huis wilde behouden voor haar of voor mijzelf. In ieder geval zou ze bij mij komen wonen. Vroeg of laat, gelukkig werd het laat. Een bovenverdieping, een etage voor haar en haar vrienden, vriendin. Dat rare mens dat mij zo irriteerde. Hoe kon ik haar gedogen als ik wist dat die ander er ook is? Drie keer toch? Ik sleep mijzelf over de vloer naar het bed.

Op handen en voeten door de kamer. Deken, kussen, matras, ik val om naast het kussen maar wel op het matras. Trek de deken over mij heen en slaap al. Al is het maar een half uur, een uur, ik zal gewekt worden door de haan en pas bij de derde keer zal ik wakker worden. Mij verraden voelen en als een verraden man dit huis uitgaan. Maar ik zuchtte en kon de slaap niet vatten.

De haan kraaide en ik stond lachend op. Het matras had mij gewekt. Ik wist dat er een dwaze dag was gekomen. Op de radio klonk een mars, polka, dans, Duits en daarna waren mijn batterijen op. De dreun bleef in mijn gedachten en al snel marcheerde ik een kamer op en neer. Zwaaide mijn rechter arm omhoog en wist das Sie kommen solte.

Nog drie keer. Daarna begroette ik in gedachte de kleine dikke Duitse man. “Heil Hitler” schreeuwde ik de enorme ruimte in. Ik draaide honderdtachtig graden rond en marcheerde hem voor het huis in. Van vertrek naar vertrek en bij iedere deur ging mijn arm omhoog. Het is belachelijk, ik wist het. Maar het wreedste zou mij uit mijn huis verjagen. Het huis wat niet van mij was maar ik speelde het spel mee.

Wat moest ik anders? Ik realiseerde mij dat ik niets anders kon en keek neer op de hal. Hoog stond ik met mijn handen op de balustrade. Ik zag de deur. De grote deur die ik nauwelijks open deed. Ja, om pseudo vrienden te ontvangen. Dan ging die deur open. De rest kwam achterom. Riep een vrolijk ‘heej Duval, waar ben je’ en dan wist ik het al: vrienden!

http://www.youtube.com/watch?v=PwBiQoSJCPE

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-03 en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Maandag

  1. Frits van Woensel zegt:

    Had de ballustrade eens geen ballustrade
    dan zou de snoeptafel geheel leeg zijn
    zonder spekkies voor mij

  2. Roos zegt:

    mijn klok is de zon
    omdat ik toch niet helemaal zonder kon

  3. Roos zegt:

    Van vertrek naar vertrek
    het was wel mooi geweest
    ik vertrek
    tranen langs mijn zachte wangen
    van gloed en eenzaamheid
    ik vertrek

  4. G.H. Duval zegt:

    Alle vier de bovenstaande berichten zijn vanaf hetzelfde IP adres: (82.171.18.193)
    Dit IP adres komt overeen met de reacties vanaf http://www.vkblog.nl/blog/142211/

  5. suiker zegt:

    ( oningelogde brigade met één ip… blijft vreemd)
    Heb je weer graag gelezen

  6. dianne zegt:

    Het is mooi en verdrietig
    afscheid van een afscheid

  7. G.H. Duval zegt:

    Even een moment van orde (helaas)
    Twee keer vind ik genoeg. De reactie van Iens Zwerf met ip 82.169.158.54 is verwijderd en dit ip adres is verbannen.
    De reactie van meebenotty aka Frits, Roos en Gerard vind ik onbegrijpelijk en een beetje dom.

  8. Gus zegt:

    Duval. Ik zie dat je problemen had met blogfuckers?
    Wel, je bent niet de enige.
    Fred vd Wal Isis en….Smokey, ik ook. En nog veel meer bloggers.
    Maar die meebenotty geeft links en rechts allerlei reacties af?
    Goed om effe te weten!
    Hou je haaks.

  9. Fleur zegt:

    WAT EEN VERWENNERIJ,VEEL TE VEEL!!!
    DAARVOOR HEB JE DIEP IN DE BUIDEL MOETEN TASTEN,SCHAT!
    THXXXX VERY VERY MUCH!!!
    WAT EEN DUUR CADEAU!!!
    WAS 1 ROOS NIET GENOEG,O MY GOD WAT EEN MASSA…..XXXXXX!!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s