Maandag

Ik vrees maandag. Maandag is morgen al en ik zou spullen in een doos kunnen stoppen. Beter is het om met een fotocamera al die details, de hoekjes, het uitzicht vanuit bepaalde plekjes vast te leggen. Maar ik sta op en laat de planken kraken. Het went nog steeds niet. Het snerpende gepiep bezorgt mij kippenvel met tussen n.

Rustig kijk ik rond. Zo rond vier uur in de middag komt het mooiste licht de ruime vertrekken in. Nooit heb ik mij een landheer of baron gewaand en nu, nu het einde nadert voel ik de enorme rijkdom. Het afscheid wacht. Ik kan het dramatisch doen: laptop onder de arm, jerrycan benzine en de fik erin.

Maar niet nu, niet nu de zon nog zo heerlijk schijnt. Ik open beide deuren en sta op het bordes, zie de tuin en loop de trappen af. Het grind knispert, ik wil naar het gras. Zacht van de regen van afgelopen nacht. Mijn schoenen glijden weg als ze de grond raken. Langzaam glibber ik voort richting boom. De boom die ik snoeide. Waar dikke takken af kwamen om mijn haard mee te vullen.

Mijn haard, mijn boom, mijn modder onder mijn schoenen. Ben je eigenaar na het ondertekenen van een koopcontract of wanneer je de verantwoording over het beheer krijgt? Beheert de werkplaatschef het gebouw waarin de werkplaats is gevestigd of zijn het de grootaandeelhouders? Ik kuch, het is koud en heb geen jas aangedaan.

Met mijn hand tegen de bast van de boom delen we het groen. Het voelt als vrienden die even stil zijn bij het afscheid nemen. Draai mij om en kijk op naar het veel te grote huis. Alles van mij, maandenlang, wat had ik er allemaal wel niet kunnen doen. Niet kunnen doen, want ik deed weinig. Richtte twee werkplekken in, dronk wijn, keek naar buiten en genoot van de stilte.

Soms waren er vrienden, heel vaak niet. Dat was beter, is beter, zeker nu. Er is toch schaamte om dit achter te laten. Zo veel, zo groot, majestueus bijna. Het was van mij, vrienden kwamen en mensen noemde zich zelfs mijn vriend om de ruimte te zien. Keer op keer stond ik op mijn twee planken en zei dat het kraakte. Keer op keer hoorde ik dat het toch geen probleem kon zijn met zo veel ruimte.

Ik denk dat ik er zelfs een vriendinnetje aan overgehouden heb. Een vrouw dankzij dit huis. Dat zij zich even barones waande of gravin, misschien wel prinses. Er is niets tastbaars van haar in dit huis en hoeveel keer was zij er nu werkelijk? Hooguit drie keer waren wij samen, samen als alleen. Alleen zoals ik zo graag alleen wilde zijn.

Alleen om na te denken, alleen om te ordenen, alleen om oplossingen te vinden. Ze zijn niet gekomen. De eenzaamheid wel, de antwoorden niet. Morgen zit het erop, moet ik eruit, dwangbevel of zoiets. Er komt een strenge man en die zegt: genoeg is genoeg, het is over, rot op. En dan buig ik mijn hoofd en vraag of ik nog één uur kan krijgen om mijn spulletjes achterin de gehuurde wagen te krijgen.

Hij zal schudden, onverbiddelijk zijn. Weten dat ik in dat uur zeker vijftig minuten zal staren. Starend voor het raam naar de tuin kijken. Leunend met mijn hand op de schouw, misschien wel pokend in de as. Dat wilde hij voorkomen, zeker weten. Twee kerels achter hem die mijn spullen in dozen schuiven en op de stoep plaatsen. Gelukkig komt er geen regen, maar ik kan ook zelf aan de slag gaan.

Nee, ik weet het nog niet. Pi-dag was even lekker. Gewoon schrijven over het getal drie en een beetje. Ik heb het proberen te verkopen aan de krant, als column voor een populair wetenschappelijk blad. Niet gelukt, geen inkomen, geen voldane factuur en door de telefoon werd nog gezegd dat ik een zo eerlijk voorkomen had.

Er waren jeugdbands geweest, een kunstenares met een behoorlijke reputatie. Een gezin wees het af vanwege de beperkte voorzieningen. Een oudere dame kreeg de deur naar het balkon op de tweede etage niet open. Toen kwam ik. Man met ruitjesshirt, vermoeide blik, maar wel een visitekaartje. Ik mocht, als ik vooruit betaalde. Dat deed ik twee keer.

Daarna wachtte men geduldig, herinnerde, sommeerde en weet ik al niet meer. Nu is het op. Executie, mijn kop zal rollen. Althans, morgen keer ik huiswaarts. Morgen zal ik al die bekenden moeten bekennen dat het niet meer van mij zal zijn. Dan zijn vast ook al die vrienden verdwenen en eigenlijk lucht dat op.

Vijf voor vijf al, zie je die lucht? Zo blauw met de witte wolken. Waar is mijn camera? Ik ga gewoon een paar mooie platen maken als herinnering aan de koude winter die ik hier doorstond. Het moet, iets tastbaars in digitaal formaat en dan hup nog één keer soep in blik verwarmd boven de houtblokken in de haard. Op naar maandag!

http://www.youtube.com/watch?v=Er5uuCYi7q4

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-03 en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

19 reacties op Maandag

  1. meebenotty zegt:

    De kadans van een tank maar fijnbesnaard als Herman Gorter
    eindelijk eens de aanbevelingsknop kunnen gebruiken

  2. roosanna zegt:

    mee eens!

  3. suiker zegt:

    wat een afscheid

  4. paco painter zegt:

    Wat een schoonheid van een blog

  5. Harry van Glerek zegt:

    vuile gore kankerhoer dat wijf op die foto hierboven.
    puur porno!
    als ze verkracht wordt heeft ze het aan haar zelf te danken!

  6. G.H. Duval zegt:

    Het IP van Harry van Glerek is 82.169.158.54
    Hebben meer mensen last van dit soort ongenuanceerde reacties?
    Respect voor de medemens past Harry… ook jou.

  7. G.H. Duval zegt:

    pfoei meebenotty…
    ja ik ook roosanna, al vraag ik mij af waarmee…
    suiker, tja
    jij kan er ook wat van paco painter, ik lees je graag!

  8. Fleur zegt:

    Hoe kan je ut,Schat….oh my darling o my love hoe kan je het doen????

  9. Fleur zegt:

    Wat een prachtig woord:KONGSI!!
    THXXXX!!!

  10. Harry van Glerek zegt:

    duvel,
    respect heb ik zeker wel voor de medemens.
    maar voor abjecten die hun lichaam op een hoerige, provocerende en pornografische wijze tentoonstellen, kan ik geen respect meer hebben.
    zij laten zien dat zij niets meer dan een lichaam zijn.
    nu, dan worden ze ook zo behandeld.

  11. G.H. Duval zegt:

    Dat je respectloos bent bewijs je door mijn nick niet correct te typen. Het is Duval, met een a en hoofdletter.
    Dat je respectloos bent bewijs je door het meisje dat hier afgebeeld is een ‘abject’ te noemen. Een abject is iets verachtelijks.
    Ik ken het meisje niet persoonlijk, gebruikte dit beeld uitsluitend ter ondersteuning van mijn weblogtekst. Dat zou je kunnen begrijpen en hier respectvol mee om kunnen gaan.
    Ja, ik ben het met je eens dat dit meisje een jaloersmakende jeugdige schoonheid heeft. Haar pose kan door dwaze mannen als een poging tot verleiding worden gezien. Maar dat is jouw interpretatie van het beeld bij deze weblogtekst.
    Terugkomend op je eerdere reactie vind ik het woordgebruik wat je daar voert ongepast. Ongepast voor mijn blogje en eigenlijk ongepast voor de gehele vkblog. Ik ervaar het vkblog als een prettige omgeving waar mensen mooie bijdragen leveren en met plezier het werk van andere lezen.
    Ook ik wil daaraan een bijdrage leveren en ik hoop dat jij dat wilt respecteren. Ik zou het op prijs stellen als je in het vervolg terughoudender op wil stellen en bij twijfel hier liever geen reactie meer plaatsen.

  12. G.H. Duval zegt:

    Fleur, het is gebeurt!
    Ik zit op de stoep, ergens, met mijn laptop op schoot. Vang ergens iets op waardoor internet op dit moment mogelijk is. Het is een drama, ik moet er over schrijven. Maar eerst veeg ik mijn tranen weg. Get my things and find myself a place for a good cup of tea…
    .

  13. Isis Nedloni zegt:

    Beste Duval….ik reageer op je vraag van 9.52 uur.
    Het i.p. nummer die je opnoemt is van een trol.
    Eerst raasde hij hier als ria de witte rond……zette racistische teksten neer…of neerbuigende seksistische uitlatingen……
    Ja…iedereen op het blog heeft er last van gehad.
    Men heeft geadviseerd deze engerd te i.p. bannen.
    Dan heb je geen last meer van zijn gekte.
    Vriendelijke groet.

  14. G.H. Duval zegt:

    Och Isis… laten we in deze reactievelden niet als onderwerp die ene kiezen die hier schreeuwend voorbij komt. Maar ons vooral richten op de tekst, welke één vooraankondiging was van een groot drama.
    Ja, ik googelde al. Zoals ik altijd doe bij vage of grove reacties.
    Ik wist het dus al, maar dat is geen reden om iemand direct op de hoop te gooien waar anderen hem (of haar) hebben willen…http://www.google.nl/search?hl=nl&safe=off&q=82.169.158.54
    .

  15. Fleur zegt:

    Oh,de criticasters hadden het aan het rechte eind met hun visionaire blik.
    Idd een waarlijke verschrikking.

  16. Fleur zegt:

    Isis,het is `oh my darling`!

  17. Isis Nedloni zegt:

    @Duval
    Waarom stel je dan een vraag in je reactieruimte?

  18. G.H. Duval zegt:

    Ik googelde pas na de tweede reactie. Als voorbereiding op mijn reactie (da’s wat… een reactie voorbereiden 🙂 Toen zag ik (helaas) dat mijn vermoeden klopte.
    Nu weer inhoudelijke reacties nav mijn weblogtekstje (of het plaatje desnoods…)

  19. Marjelle zegt:

    Mooi blog, Duval.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s