Elf uur (of hoe 2010 werd begonnen)

Elf uur

Elf uur en vanavond gaat de laatste fles wijn op. Het moet, het is de laatste, waarom zou ik die sparen? Bijna kijkt de fles mij iets wanhopig aan. Als je allen ten onder hebt zien gaan weet je welk lot je wacht. De kurkentrekker in mijn handen moet voor de fles als een beeld zijn van een militair met mitrailleur. Ik bepaal het moment waarop ik het metaal met kracht in de kurk druk, rondraai en met een eenvoudig gebaar de kurk van de fles zal halen.

“Dood aan de flessen wijn! Wij maken ze soldaat!” Ik roep het in gedachten. Ben alleen, zit met mijn kont op de planken. Ik ga dit niet lang volhouden maar het moet. Armoede beschrijf je het beste als je het fysiek ervaart. Het is als de blues. Je kent de deuntjes, weet welk instrument en toonsoort. Misschien schreef je ooit een triestig tekstje in een sippe bui. Maar als je zelf niet diep in de shit zit kan je geen blues spelen.

Mijn kop was al verrot. Er zijn zo veel mensen geweest. Voorbijgangers. Ken je het soort mensen van uitvreters tot welgemeenden? Ik schonk te vaak te veel wijn. Het was een middel om niet alles meer te horen, te begrijpen, een kans te geven op enige logische verwerking door mijn hersenen.  Er was hier veel wijn in huis. Ik had gekocht, door sommigen was nog meegebracht. Voor de kerst begon het al. Er zijn namelijk mensen ‘verplicht vrij’. Die lui zien werk als een soort schooltje of een heropvoedingskamp. Zodra de baas wegvalt in hun leven vervelen zij zich.

Die lui trof ik voor de kerst. Ik had mijn zakken dus al vol over de kredietcrisis.  Wat een gezeik en allemaal in mijn huis. Die lui kunnen het kraken van de planken niet waarderen. Het is het soort mensen wat vraagt wanneer je weer weg moet. Het huis uit, weg van de tuin. Dat je weer op een zolderkamer zit of in een unit naast een bakker, meelboer of pizzakoerier. Je begrijpt mij wel waarom ze je die wensen. Ondertussen drinken ze meer wijn dan ik mij voor kan stellen. Maar ze vervelen zich, lezen een krant en hebben dus een praatje en trekken dan naar mij.

De kerst was mooi. Ken je dat? Wakker worden met een fles naast je. Een matras, wat dekens en dan staren. Zitten en wachten tot je omvalt. Eindelijk eens een jaar waarin ik mij niet vol heb gevreten. Tweede kerstdag wilde ik afhaalchinees, maar die Marokkaan kon mijn adres niet vinden. Dus werd het pizza. Ik hou niet zo van pizza, maar met een tweede fles wijn spoel je alles weg. Ik lag er dus wat verwaarloosd bij toen zij kwam op derde kerstdag. Ze is lief, na twee glazen wijn erg mooi en nogal praktisch.

Toen ik onder de douche vandaan kwam stonden de ramen dus open, lagen de flessen aan de kant en was mijn bed (volgens haar een berg vodden) verbrand in de haard. Die overigens met geopende ramen prima trok. Ergens in het matras had ik een manuscript verborgen. Een mix van erotiek en dat commerciële geneuzel a la Dan Brown of mystiek en mysterie in de vorm van een roman. De basis was wel een oud verhaal. Iets uit mijn vroege jeugd. Een verhaal dat je grijpt, in je hoofd een plek vindt, altijd blijft veranderen en toch hetzelfde blijft. Ik wilde het opschrijven, was al ver en toen kwam de kerst.

Ik was mij vergeten te scheren en voor ik haar een goed glas rode wijn aan kon bieden zag ze het. Wat zien sommige mensen toch verschrikkelijk scherp. Je begrijpt dat er koffie was toen de veeldaagse baard was geschoren. Het leven is fijn met een vrouw in huis. Maar dan wel een mooie en bloedgeile voor de dagen rond kerst. Daarna mag ze weer arbeidzaam zijn en leven volgens de regels van rust, reinheid en regelmaat. Ze zat op mijn stoel, achter mijn bureau, pc aan, google open, druk met msn en hyves en ik keek over haar schouder mee.

Het was ongelofelijk. Eindelijk had ik een plek voor mijzelf, de ruimte en ze deed of het allemaal van haar was. En het gekke is: ik gedoogde haar. Er was koffie in de keuken en in al die maanden dat ik hier was had ik nog geen keuken gevonden. Dus ik op zoek en zijn richting hyves. Eigenlijk is heel dat hyves een beetje beeldscherm staren en toetsen voelen. Zo moet cybersex zijn en ik brulde het door het huis. Of ze er geil van werd, dat ik ook weleens wat deed op het volkskrantblog. Ze moet geproest hebben want toen ik terugkwam stond mijn pc uit en waren er duidelijk vlekken.

Al weer een week geleden. Elf uur was ze weg. Geen idee of er daarna nog iemand geweest is. Geen idee ook of ze terugkomt. Geen idee meer wat ze heeft gezegd of wat wij hebben besproken. Ja er was koffie, en cake en eten, een mand vol. Het was als een zomerse picknick maar dan op de planken. Ik stuurde haar een sms dat ik de sneeuw heb zien vallen maar realiseer mij nu dat ik haar nummer helemaal niet weet. Het is elf uur en zoals ik nu naar die laatste fles kijk voel ik mij een militair met een mitrailleur.

Zo dadelijk schiet ik en hopelijk niet heel die fles aan flarden. Gewoon de hals eraf met honderd patronen. Glas in de wijn, but who cares. Je bent een held of je bent niets. Dan maar niets en ik duwde mijn kurkentrekker in de kurk. Het plastic krulde zich weg van het metaal. Diep ging de kurkentrekker in de kurk. Met iedere draai toch weer verder tot de hefboom zijn werk deed en de fles ontkurkte. Ik moet omgevallen zijn in een diepe slaap. Ergens op een houtenvloer net naast het matras. Volgens mij is het een nieuw jaar en wil het niet al te best wennen…

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-01 en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

28 reacties op Elf uur (of hoe 2010 werd begonnen)

  1. Frenkel zegt:

    Er was een geile vrouw op bezoek zondag jl.
    Ze hield van frisse lucht
    en niet van je baardharen.
    Je wilt dolgraag een held spelen.
    Het behaagt je om een vrouw in je huis te gedogen.
    Mensen die aan je vragen wanneer je weer weg moet.
    Weg van je huis en je tuin.
    Lieden die je irriteren.
    Zij die denken dat hun werkplek zien als een kamp.
    Als de baas weg is vervelen ze zich.
    Mijn verwachtig van jouw verhaal is volledig vervuld.
    Nou ik nog.

  2. G.H. Duval zegt:

    .
    Wat wilt u horen meneer Frenkel?
    .

  3. G.H. Duval zegt:

    Ik was boos, ik geef het toe. Zoals ik al schreef zijn er twee tafels, niet één. Ik trapte. Hard, loeihard. Tegen de stoel, niet tegen de tafel. Massa, F=m x a, actie en -reactie, E is een half em vee in het kwadraat. Daarom de stoel. Het ding vloog, althans ging omhoog, en ik bezeerde mijn teen.
    Het is bitter om een uitbarsting van geweld in fysieke pijn te ervaren. Het liefste wil je doorlopen, voorbij gaan aan de schade van hooguit een kapotte stoel of een deuk in de tafel. Maar het blijkt onmogelijk om begrepen te worden. Goed, er is een perfecte samenvatting met grove fouten. Bravo Frenkel!
    Ik heb mij verbeten. Niet eens haar tekst gelezen. Waar staat dat ik een held wil spelen? Ik ben een held! Maar dan wel van de anti-soort. Dacht je dat ik haar verwacht had, gehoopt dat ze zou komen? Neen. Maar goed, als ik ‘geil’ schrijf dan lees je ‘neuken’ en daar gaan we weer. Alsof dit één of ander makkelijk volkskrantblogje is waar sex als aanzuigend gebruikt wordt.
    En nu zit ik met een kapotte stoel en mijn frustratie. Het laatste erger dan het eerste. Er was namelijk meer dan één stoel. Maar als schrijver hoop je op een analyse, of een kort positief woord. Blijkbaar niet. Daarmee stopt het. Je wacht een dag op één goede reactie en alles wat het oplevert is dit: een derde kerstdag verkloot, kapotte stoel en een zere teen.
    Wat wil je nog meer horen? Ja, de verwarming is stuk.

  4. Fleur zegt:

    Waarom zeg je meneer tegen een dame?

  5. Fleur zegt:

    Ik schreef toch een analyse van je tekst.
    Had ik in de aanhef een vraagteken moeten plaatsen?

  6. Fleur zegt:

    Waarom was je boos?
    Schop je dan?
    Ja,dan schop je.
    Zie je dat,ik weet alle antwoorden al.
    Ik heb totaal GEEN fouten ontdekt in jouw tekst,Du!
    3 xmasday verkloot…met WAT schat?
    xxxxxxx op je zere teen.
    welke is het?
    laat je tenen zien
    laat je haren zien
    zijn ze goed gepoetst?
    alles goed alles keurig
    mervrouw Stemband is tevree

  7. Fleur zegt:

    DU je hebt je laatste verwijderd,imiteer je mij nu plotsklaps??
    He laten we zoenen,ik begin op je neus
    het is heus
    op het puntje van je neus!!!

  8. G.H. Duval zegt:

    .
    Zeg dwergje fleur…
    Ik heb niets weg laten halen
    of weggehaald.
    Waar jij nu zo druk staat
    te zoenen is volgens
    omstanders mijn kin.
    Misschien wil je
    overnieuw beginnen?
    .

  9. Fleur zegt:

    Denk je dat
    he gat
    op je kin zit een baard
    ik ben geen ouwe taart
    maar ultra fijnbesnaard
    slechts spaarzaam behaard
    door gebrek aan testosteron
    kom daar bij jou maar `s om
    of klink ik nu stom
    keer je dan maar om
    dan zoen ik je daar
    midden in je krullende haar
    van 6sen klaar
    pats boem ja daar
    wanneer kom je klaar?
    Met die V snaar?
    op je grote teen een blaar
    in je sok een knol
    kijk in je toverbol
    dan zie je een ….

  10. Fleur zegt:

    Wakker worden met een fles naast me?
    Moet helaas ontkennend antwoorden.
    Wel wakker worden en niet uit je bed kunnen komen.
    Of wakker worden
    en dat zeer vervelend vinden

  11. G.H. Duval zegt:

    ik word wakker met een lampje en een wekker naast me
    je rijmt best aardig, waarom start je geen weblogje met gedichten?
    zo van:
    krik krak
    krik krak
    ik ben zo bang
    da’k door het
    ijs zak
    krik krak
    krik krakPff… krullen… ik vind je reactie een sfeer van de jaren 50 ademen. Bah!
    Alsof jij nooit
    met je tong
    wellustig
    over een kin
    gegaan bent.
    De stoppels raakte
    het ruwe van de man
    en hij zich bijna schaamde
    omdat jij hem
    op zijn kin
    nam.
    Vast niet. Zo ervoeren 😉 we allemaal weleens iets anders.
    Het is heel intiem om met de neus langs elkander te strijken gelijk de eskimo’s deden.
    (het arme volk is door de climate change verdreven en opgegaan in de Amerikaanse beschaving)
    Tenminste… als je niet verkouden bent.
    Binnen tien minuten twee berichten
    Alsof je schrijft, verstuurt en dan pas nadenkt
    en vervolgens in een nieuwe reactie
    schrijft wat je niet bedoelde maar
    wel wilde mededelen.
    Ik bedoel maar.
    Voor een dwerg doe je het aardig
    Maar op basis van je blog en
    al die dingen die ik al van je heb
    gelezen kan ik alleen maar zeggenDAT KAN BETER!
    Zo, nu jij weer!
    .

  12. Fleur zegt:

    het is niet in orde.

  13. G.H. Duval zegt:

    Het is zelden goed.
    Mensen hebben altijd wel iets te klagen.
    Is het niet jij, dan wel ik en vervolgens
    iemand anders die het niet goed doet.
    Eigenlijk zijn wij allemaal in en in slecht
    volgens de ander.
    Ik hou wel van een stukje negativiteit
    in de vorm van een ironisch theaterspel.Duval pakte twee dobbelstenen
    en gooide dertien.
    Zo! Nu jij weer
    en hij schoof de
    vierkante stuiters
    naar de vrouw.

  14. Fleur zegt:

    Een eerlijk mens gedijt niet in een corrupt klimaat.

  15. G.H. Duval zegt:

    Now kings will rule and the poor will toil
    And tear their hands as they tear the soil
    But a day will come in this dawning age
    When an honest man sees an honest wage
    U2, Van Diemens land
    When an honest man sees an honest wage
    Er zijn dagen dan moet ik mij inhouden om niet
    twee a drie keer per dag te posten. Reactie op
    reactie en meeleven, meebeleven en meelezen
    met allen die hier… Maar al snel beklemt het
    is de groep een kliek met voor en tegenstanders
    inclusief roddel en achterklap.
    Dan beperk ik mij tot het beste. Een plaatjesmaker
    en een dwazevrouw en ergens ook dat blauw van
    jou. Soms pluk ik, kris kras, maar vaak uit mijn
    rijtje favorieten (favorieten rijmt op vrouw met tieten
    dat zijn de meesten van mijn favorieten).
    Meestal zwijg ik, klik weg en probeer te negeren
    daarom kwam in mijn hoofd vrij plots de tekst
    van U2 op over van Diemensland.
    When an honest man sees an honest wage
    En straks schrijf ik weer iets en voel ik mij niet
    begrepen of miskent omdat de stroom reacties
    en aanbevelingen zijn uitgebleven…

  16. Fleur zegt:

    One life
    one heart
    is toch ook van U2.
    Dat ze dat niet zongen op het dak van Regent street?

  17. G.H. Duval zegt:

    Het is bijna te gek voor woorden, maar de mensen van U2 spelen inderdaad meerdere liedjes en dat doen ze niet op één vaste locatie.
    In die zin leven deze mensen in de traditie van middeleeuwse troubadours. En nee, dan denk ik niet aan de L. Kuhr versie maar aan de kritische zangers. Die de waarheid in een mooi melodieus verhaal verpakten. Bravo voor U2 en dat ze nog maar veel liedjes mogen zingen.
    Dat van Regent Street kan ik niet bevestigen. Ik zie jouw vraagteken wel maar ik was er niet bij. Ook de vraag of er mensen zijn met meerdere levens of een dubbel hart kan ik niet beantwoorden. Daarin is mijn kennis te beperkt.http://www.u2fanclub.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=111:one&catid=19:u2-songteksten&Itemid=28Is it getting better, or do you feel the same?
    Will it make it easier on you, now you got someone to blame?
    You say one love, one life, when it’s one need in the night.
    when it’s on need in the night…

  18. Fleur zegt:

    A Real Wereld hit!!
    Die tekst.
    Die iedereen herkennen zal.
    Vol woede,teleurstelling en wrok?

    O,btj teveel dik gedrukt..
    ` Did I disappoint you or leave a bad taste in your mouth?`
    Elke zin,elk woord,elke letter RAAK!!!
    Ken jij het uit je hoofd?

  19. G.H. Duval zegt:

    Well, we hurt each other, then we do it again.
    We’re one, but we’re not the same.
    De vraag of je ‘het’ uit je hoofd kent zal iedereen druk knikkend beamen.
    Zo hoort het immers!
    Maar als de karaoke set erbij wordt gehaald en zonder tekst de muziek start wordt het toch vaak weer een ‘bla, bla, yeah’.
    We denken te vaak alles te kunnen
    en zodra ons ongelijk wordt getoond
    kijken we geterg op en verdedigen
    met de woorden: "jij kan er zelfs ook niets van".
    Het zal je maar gezegd worden:You gave me nothing, now it’s all I got.
    Maar kleine dwerg, die ik zo koester
    omdat al dat moois in mijn handpalm past.
    Ik je zou willen omarmen en de vrieskou
    op mijn rug voelen omdat je mijn jas uittrekt
    en mijn shirt omhoog. Niet omdat het moet
    maar omdat je het contrast wil laten voelen
    tussen de warmte van een vrouw en de
    kilheid waarin wij mannen denken te leven.
    Er zijn er tussen jou en mij meer die we
    samen kunnen zingen, waarbij je even
    stilhoudt om te horen of ik doorzing, de
    juiste woorden, de juiste
    toonsoort, maar altijd met de juiste stem
    die de jouwe is en ik iets zachter zing
    zodat de jouwe mij overstemd. Dat is pas
    liefde, als wij samen, hand in hand, lui-
    steren, knikken en tegelijk inzetten:They say our love won’t pay the rent
    Before it’s earned, our money’s always spent
    I guess that’s so, we don’t have a lot
    But at least I’m sure of all the things we got
    Babe
    I got you babe

    Dan mag het best een beetje dik of een beetje schuin of een beetje
    zoals alles tussen twee mensen altijd een beetje mag zoals het voor
    heb een beetje zo is dat het van henzelf is.

  20. Fleur zegt:

    Well, we hurt each other, then we do it again.
    We’re one, but we’re not the same.
    De vraag of je ‘het’ uit je hoofd kent zal iedereen druk knikkend beamen.
    Zo hoort het immers!
    Maar als de karaoke set erbij wordt gehaald en zonder tekst de muziek start wordt het toch vaak weer een ‘bla, bla, yeah’.
    We denken te vaak alles te kunnen
    en zodra ons ongelijk wordt getoond
    kijken we geterg op en verdedigen
    met de woorden: "jij kan er zelfs ook niets van".
    Het zal je maar gezegd worden:
    You gave me nothing, now it’s all I got.
    Maar kleine elf-vlinder-roos-kolibri-fee-koningin, die ik zo koester
    omdat al dat moois in mijn handpalm past.
    Ik je zou willen omarmen en de vrieskou
    *************************************************************!!!!!!
    op mijn rug voelen omdat je mijn jas uittrekt
    en mijn shirt omhoog.!!!!!! Niet omdat het moet
    maar omdat je het contrast wil laten voelen !!!!!
    tussen de warmte van een vrouw !!!!!!
    **************************************************************!!!!!!
    en de
    kilheid waarin wij mannen denken te leven.
    Er zijn er tussen jou en mij meer die we
    samen kunnen zingen, waarbij je even
    stilhoudt om te horen of ik doorzing, de
    juiste woorden, de juiste
    toonsoort, maar altijd met de juiste stem
    die de jouwe is en ik iets zachter zing
    zodat de jouwe mij overstemd.(!!!) Dat is pas
    liefde, als wij samen, hand in hand, lui-
    steren, knikken en tegelijk inzetten:
    They say our love won’t pay the rent
    Before it’s earned, our money’s always spent
    I guess that’s so, we don’t have a lot
    But at least I’m sure of all the things we got
    Babe
    I got you babe
    Dan mag het best een beetje dik of een beetje schuin of een beetje
    zoals alles tussen twee mensen altijd een beetje mag zoals het voor
    heb een beetje zo is dat het van henzelf is
    O Yeahhhhh…..xxx!!!

  21. G.H. Duval zegt:

    .
    You say love is a temple, love a higher law
    Love is a temple, love the higher law.
    You ask me to enter, but then you make me crawl
    And I can’t be holding on to what you got, when all you got is hurt.

    Met dank aan je eigen Suske en Wiske log. Over duo’s gesproken…
    Ik vind dat je in je laatste reactie toch iets selectief leest. Alsof je overal de liefde in herkent. Als een dwerg die niet hoger kan kijken en daardoor dus een compleet andere wereld ziet.
    Pijn. Ik kan er veel over schrijven. Als de houten vloer, waar ik zo pas nog over schreef, levend zou zijn. Dan zou het piepen en kraken, het opspringen van vloerdelen, een pijnlijk gebeuren zijn. Het gaat om acceptatie.
    Pas als je accepteert dat je elkaar kwetst kan je besluiten elkaar niet meer pijn te doen. Vaak levert dit inzicht zo veel meer dat gezworen vijanden als dierbare vrienden verder gaan. Of vond je Angela M hand in hand met Zarkoezie ook te kitscherig voor woorden. Te roze, te barbie, te… zoals de porno strips uit de jaren tachtig gebaseerd op de avonturen van Suske en Wiske.
    Want zo is het toch? Als je samen daar staat. Hand in hand als getrouwden, vrienden en misschien wel geliefden. Dan volgt er toch een afgang via een bank, een fauteul, een borrel, wat eten en daarna vroeg naar bed. Met de tv aan, nog een laatste sigaret. In de slaapkamer nota bene!
    Jong geliefden zouden niet beginnen aan de borrel. Een fles tussen het rollebollen door. Passie delen, wat pijn, wat liefde, zij laten alles samensmelten in een woeste dans van liefde tussen geliefden. Wij lezen alleen nog selectief als dwergen. Wat ons bevalt accentueren wij, al het andere wordt bevochten. Niet als doel maar als stille herinnering aan eens, ook wij jong geliefden.The Edge!
    Play the blues!

    (van de CD Rattle and Hum, U2)
    .

  22. Fleur zegt:

    What`s up,Queen of the desert?
    Zit je in de overgang?
    Pijn?
    Ik ben DRA in pain~!
    Summa Cum Laude afgestudeerd in pain!!!

    O te gek zeg al die dikke letters!!!

  23. G.H. Duval zegt:

    Dik
    Dikke dwerg?
    Een dd’er op mijn weblog…
    Oh boy! (four thousend holes in…)
    I read the news today
    The english army had just (just!) won the war.
    Alsof wij twee, samen met onze mitrailleur, ten strijde trekken: de dikke dwerg en het grijnzende oranje mannetje. Dat zou wat wezen, dat zou wat zijn.
    Samen in onze loopgraaf en dan knallen. Dat we ze allemaal afknallen. De wraak is de onze; overwinnen is geweldig.
    Dan wil ik best roepen:My name is pain and you belong to me!
    You’re all I ever wanted, I’m all you ever be.

    Lijkt mij geinig, wat jij dikke dwerg?
    Verdomme, nu is ze weg…
    Dat heb ik altijd met die kleintjes.
    Heej! Heej! Dikke dwerg, waar ben je?
    Doe niet zo lullig…
    .

  24. Fleur zegt:

    Zeg dat maar tegen je zuster met die dubbele rij!
    Zij houdt van dat soort humor.
    Aan de ene kant slijmerig en the other side is bot.Ik hou van hoffelijkheid.
    Dat straal ik uit.
    In elk opzicht.

  25. Fleur zegt:

    Schoot mij nog een toepasselijke term te binnen:KWAKMANS !!!WOERD SNATER!!!
    Voorleesboek van mijn vader.

  26. G.H. Duval zegt:

    .http://www.youtube.com/watch?v=Xj2bmQ4P4cM
    .
    What can I say more.
    Als jij je vader noemt.
    We zagen haar,
    lerares Engels,
    schreeuwend
    dat haar broer
    in de haven
    werkt en hij ons
    allemaal wel
    eens een lesje
    zou leren.
    Om de stilte te doorbreken, die door dit moment van enorme zwakte was ontstaan, rolde één van de leerlingen een kogellager met een buitendiameter van circa 180 mm van achterin de klas naar voren.
    Natuurlijk straalde zij hoffelijkheid uit.
    Natuurlijk was zij ambitieus toen zij haar opleiding had afgerond.
    Natuurlijk was ze te jong en keken wij begerig naar haar heupen en borsten.
    Natuurlijk, terwijl niemand toegegeven zou hebben ooit met haar.
    Natuurlijk ging het daar helemaal niet om, maar draaide het om rust en orde, het overbrengen van kennis.
    Kennis of een boodschap. Dat zij wat toevoegt aan jou en mij.
    En ik aan jou en jij aan mij.
    Maar goed kleine dikke dwerg, we zijn bij je vader aan beland.
    Zeg het maar, wat komt er nu?
    Dikke tranen, een brakende reeks scheldwoorden?
    Ik kan het aan want na inlog heb ik de keuze tussen verban en verdwijder.
    Ik haat vaders.
    Niet de mijne, maar de kritisch keurende blik als jij zegt
    "kijk, dit is um".
    .
    We hope you have enjoyed the show!
    .

  27. Annet zegt:

    ik weet niet hoe het komt hoe ik door al die diepe dalen
    zonder drank of drugs ben gekomen, ook al deed ik op
    het toppunt rare dingen, zoals wegwillen het niet meer
    kunnen dragen, heb veel overwonnen, veel liefde gegeven,
    en ook weer teruggekregen, tegen die kracht kan niets op…
    liefs van Annet

  28. G.H. Duval zegt:

    .
    Welke diepe dalen Annet?
    en welke toppen hoorden er bij?
    .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s