Een halfuur overleven

Het is tien over tien, twaalf al. Er is niks. Ik zie niets. Even klik ik naar mijn weblog. Uit ervaring weet ik dat het soms uren duurt voor je een nieuw bericht op de weblog zelf ziet. Terug naar de voorpagina. Dertien over! Dertien nota bene, ik klik drie keer driftig op de knop ‘vernieuwen’. De voorpagina bouwt zich opnieuw op en ja, ja daar ben ik!

Even zak ik terug. Blij, ik ben er immers weer. Onderaan de lijst schuift mijn laatste bericht van de voorpagina en bovenaan iets nieuws. Blijkbaar wil ik er zijn. Meeschrijven, dansen, praten, luisteren, verbazen, zien en niet alles geloven. Ik weet niet eens wat ik heb geschreven. Volgens mij iets moois dit keer.

Nee, ik ga nog niet naar mijn weblog. Er is een nieuwe race begonnen. De eerste reactie en die eerste reactie is er nog niet. Kwart over, officieel toch al vijf minuten de kans gehad om te lezen. Zo moeilijk schrijf ik toch niet? Ik besluit mijn eigen tekst te lezen. Gewoon om te registreren hoe lang het duurt.

Oe, veel tags! Dat kost tijd, mensen gaan bij tags nadenken. Misschien moet ik er voor kiezen om standaard “Duval, persoonlijk, volkskrantblog” te kiezen, waarschijnlijk moet "fotografie" als populair trefwoord daar ook bij. Zeventien al, nog geen reactie en nog niets gelezen. Negentien en gelezen.

Negentien min zeventien. Wow, twee minuten voor een uur werk, dagen nadenken. Het komt niet uit het niets you know… Eerst maar eens kijken hoe lang de youtubelink duurt. Drie minuut elf, dat je voor dit bericht vijf minuten nodig hebt. Dan had er dus om kwart over tien een reactie kunnen staan. Om twintig over zeker en als er om half niets staat dan…

Dan plaats ik dit bericht wel misschien. Verdorie! Het is goed, open, roept toch bepaalde gedachten op. Iedereen heeft een koelkast denk ik dan. Misschien had ik gisterenavond DWDD moeten kijken, dat is populair bij volkskrantbloggers of iets over Dick S, het nationale slachtoffer in de media. Een favoriet onderwerp omdat Dick S aandacht trekt en er dus veel reklameblokken rondom een Dick S bericht kan worden verkocht.

Uiteindelijk gaat het bij televisie om kijkcijfers. Cijfers waar op wordt doorgeregeerd. Zo ook hier. Reacties en aanbevelingen. Aantallen. Succesvol doordat er veel virtuele vrienden zijn. Ze laten mij in de steek. Even vat ik het plan op om ’s ochtends stukjes voor de weblog te schrijven en ’s middags stug te gaan reageren. Maar wel vriendelijk dan, dat alles goed is. Webloggen als pretentieloos amusement. Vertrossing van het Volkskrantblog!

Kritiek mag immers niet. Vijfentwintig, ja ja: je had makkelijk iets kunnen schrijven. Desnoods kritisch, als het moet, dan ook maar een keer op mijn weblog iets kritisch… Je had de kans, straks sip je omdat je niet de eerste was met een reactie. Ik zou zelf een reactie kunnen plaatsen. Bijvoorbeeld als Ron Buldozer en dan vertellen dat het een herkenbaar stuk is.

Ooit had ik een leraar die verzon de naam S. Pruitenkoker, fantastisch! Maar daar kan je geen weblog mee vullen. Tenminste niet één die kijkers trekt. Aanbevelingen en reacties. Ik zie de tijd tikken. Verdomme zeg, kom op! Ik moet toch ook invulling geven aan mijn leven. Volgens mij doe je het expres. Laat je mij verloren achter. Ik had zo gehoopt dat juist vandaag, juist voordat ik zou gaan douchen en mijn dag beginnen. Gewoon, even een kleine reactie.

Een kort bericht als ‘gezien’ of ‘gelezen’ of ‘goedemorgen’ weet ik veel. Ik zie 28 op mijn klokje. Al mijn klokken lopen gelijk, dat is op zich ook een prestatie. Maar ik wil een reactie. Verdorie. Tja, verloren. Zo voelt het een beetje. Verkeerde titel of zo. Misschien een nieuwe avatar. Voor het eerst ervaar ik de recessie. Het grote verschil tussen ‘willen’ en ‘kunnen’ in stand gehouden door derden, de omgeving, de hele situatie. Het is dertig, ik kan mijn tijd niet langer verdoen. Voor straf reageer ik ook niet bij jullie, maar weet: ik heb je wel gelezen!

Live verslag van mijn leven tussen 9:58 en 10:30 vandaag 22 oktober 2009. Met een vriendelijke groet.

Nog één keer klik ik, vernieuw mijn weblog, 0 reacties.

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2009-10 en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

25 reacties op Een halfuur overleven

  1. knutselsmurf zegt:

    Ach…

  2. maria-dolores zegt:

    tjee, zelf reageren onder een andere naam, daar had ik nog nooit aan gedacht.
    alleen moet het dan natuurlijk wél een soort reactie zijn die weer àndere reacties van ànderen losmaakt, anders heb je er nog niks aan…

  3. Jezzebel zegt:

    Het is interessant hoe dat gaat.
    Wachten op reacties.
    Kijken hoe je stuk ‘het doet’.
    Maar waar het omgaat is dat je doorgaat natuurlijk.
    Tags als: Duval, volkskrantblog, of zelfs ‘persoonlijk’ kun je gevoeglijk weglaten.
    Ze doen niets.
    Het is al duidelijk dat het van Duval is, jij publiceert het namelijk.
    Etc voor de rest.
    Je kunt wel iets zeggen over: verlangen, ledigheid, leeg, eenzaam, tijdverdrijf.
    Dan word je blog gemakkelijker gevonden voor mensen die zich daar in kunnen herkennen.

  4. berendblogger zegt:

    Geweldig herkenbaar stuk

  5. G.H. Duval zegt:

    @berendblogger: dus bloggen is voor jou ook zo verschrikkelijk belangrijk… Of willen wij allen eigenlijk diep van binnen een Ron Buldozer zijn?
    @maria-dolores: deze week ben ik geschrokken op volkskrantblog. De waanzin tussen mensen, zelfs hier. Als ik reageer (waar dan ook) dan is het als Duval of G.H. Duval en eigenlijk altijd ingelogd. Soms lees ik weleens een stroom reactie van verrassende oningelogde namen. Ik lees het tegenwoordig niet (allemaal) meer.
    @knutselsmurf: ach en wee en och en zo.

  6. G.H. Duval zegt:

    .
    @Jezzebel…
    Ja, mee eens, het is interessant hoe dat gaat. Even een stap opzij en kijken naar jezelf. Daarna natuurlijk nadenken waarom die reacties bij het ene stukje tekst zo belangrijk zijn en bij het andere tekstje niet. Zou het voldoende zijn als iemand je mailde in plaats van een reactie hier? Ik heb een tijdje bewust geen reacties toegelaten. Dan stopt de stroom reacties, die stroom nu weer op gang brengen is moeilijk.
    Overigens heb ik persoonlijk helemaal niets met aanbevelingen sinds je niet meer kan zien hoe je stukje aanbevolen is. In de oude lay-out stond het naast je bericht (erg dwingend). Afbevelen is het toppunt van een compromis bij de nieuwe lay-out.
    Ik ben het niet met je eens wat de trefwoorden betreft. De door jou genoemde woorden zijn iets te voor de hand liggend. Ik denk ook niet dat ze een grote stroom mensen op gang brengen. De woorden die je voorstelt zijn iets te gemakkelijk. Moet ik daarin enig venijn lezen, een uithaal? 2-1 voor jou dan, in de laatste minuut, dat we daarna samen bier drinken of op het strand zitten, aan tafel lui met een zondagskrant. Whatever.
    Als ik ‘Duval’ toevoeg aan mijn tags dan kom ik toch vaker met mijn eigen berichten te voorschijn als iemand de moeite neemt om te klikken op "toon gerelateerde artikelen". Fotografie is een populair verschijnsel en trekt veel goedige mensen die de moeite nemen om je stukje te lezen, aan te bevelen en misschien ook nog even te reageren.
    Zoals ik al aangaf is het een ‘persoonlijk’ tekstje. Observatie misschien wel, maar niet objectief natuurlijk. En ja… het gaat heel erg over de volkskrantblog. Tags, aanbevelingen en reacties op deze manier kom ik elders niet tegen. Ik denk dat ik daarmee mijn tags voldoende verantwoord heb.
    Ten overvloedde: uiteindelijk heb ik wel reacties gekregen! 🙂
    .

  7. G.H. Duval zegt:

    .
    Quote:Maar waar het om gaat is dat je doorgaat.
    Einde Quote.
    Vraag:Waarom eigenlijk?
    Einde vraag.
    .

  8. Marjelle zegt:

    ‘Gezien’, ‘gelezen’, en ‘goeiemiddag’, Duval, en deels herkenbaar. 😉
    Uiteindelijk willen we allemaal gezien worden.

  9. Jezzebel zegt:

    @Duval, weet je, ik heb search engine optimization gedaan.
    Door profs gegeven.
    Toen ik nog werkte voor de website van dat roddelblad.
    Ik weet er dus wel iets van.
    Maar als jij liever Duval, vkblog, en persoonlijk in je tags zet, oké.
    Daar zit geen venijn in, ik probeer je iets te vertellen.
    Want wat jij ‘te voor de hand’ noemt
    is wel waar mensen naar zoeken
    als ze bijvoorbeeld iets over webloggen willen weten,
    zoals geschreven in jouw stuk.
    Aan die andere tags heb je niets.
    Net als de titel, die hoef je ook niet in je tags te stoppen.
    Die zijn al door de search engines geregistreerd.
    De meesten weten het niet.
    Daarom wilde ik het delen.
    Wat mij betreft hoef je niet door te gaan.
    Maar ik vind dat altijd wel het mooist.
    Iemand die tegen de klippen op,
    zijn best blijft doen en het niet opgeeft.
    Ik begrijp dat het moeilijk is om de reactiestroom weer op gang te krijgen.
    Geen reacties toestaan, is de lezer ‘buitenspel’ zetten.
    Zijn reacties niet de moeite waard vinden.
    Of in elk geval ‘geen zin’ hebben om er mee te dealen.
    Dan haak je als lezer snel af.
    Ik wel.
    Laat maar denk ik dan.
    Als je geen reacties wilt,
    moet je misschien een boek schrijven.
    Of je artikelen in de krant of tijdschrift plaatsen.
    Als het om webloggen, of online gaat,
    gelden er andere regels.
    De reacties zullen vanzelf weer op gang komen.
    Maar het kost tijd.
    .

  10. G.H. Duval zegt:

    Hoi Marjelle… tja, gezien ja. Maar waarom?
    Een boek schrijven geeft je nog een feed-back in de vorm van verkoopcijfers. Maar een artikel in de krant? Graffiti op de muur en dan lezen op zijn weblog lezen dat een wethouder boos is.
    Ik zoek misschien die ene reactie. Zijn wij niet allen roependen zo met onze weblog?
    Roepen we dan help, of willen we gewoon heel even op de voorgrond om daarna terug te zakken in een muisgrijs leven?

  11. G.H. Duval zegt:

    .
    Hoi Jezzebel!
    Geen twijfel aan de status van een prof. [Noot: Als ik naar je weblog kijk is je meest populaire bericht ‘neuken’, gevolgd door ‘masturberen’ en ‘kut van de wereld’. Je wist dus wat je deed toen je die titels uitgekozen had. (Met deze opmerking haal ik mijn volgende weblogbericht in geloof ik).]
    Maar mijn vraag is wil ik wel door die zoekende groep worden gelezen? De groep die afkomt op de (volgens jou) juiste tags?
    Ik ben geen wetenschapper, geen hulpverlener en er is ook geen enkel commercieel belang bij deze weblog. Waarom moet ik dan toch die tags gebruiken die jij noemt? Voor meer succes?
    Toen ik de mogelijkheid om te reageren blokkeerde heb ik je dus pijn gedaan.
    Je kwam, zag en overwon mij door met een wegwerp gebaar te roepen: "ach man, bekijk het, dan toch niet!" Waarom dacht je niet verder? Was er een doel om reacties niet (of tijdelijk niet) toe te staan?
    Ik schreef pas veel te dichtbij. Had ik niet moeten doen of geen reacties toe moeten staan. Nu schrijf ik mijlen ver weg. En zie! Ik krijg reacties. Metabloggen. Morgen iets over hoe moeilijk het is om een goed stukje te schrijven en er staat weer een rij onderaan het bericht.
    De afgelopen dagen heb ik begrepen dat je heel succesvol reacties kan verzamelen door op ruwe wijze te copy pasten. Ik kreeg daarmee opeens door dat het vinden van een nieuw bericht helemaal niet zo moeilijk is. En als het dan ontdekt wordt, och, mea culpa (hoe bescheiden kan men zijn).
    Maar goed. Je woorden zijn zalvend: De reacties zullen vanzelf weer op gang komen. Maar het kost tijd. Ik troost mij met die gedachte en neem trouw driemaal daags mijn medicijnen.
    Wijn!
    Begrijp ik.
    Fijn!
    Even pauze.
    .

  12. Lidy Broersma zegt:

    Ja inderdaad, die ene die je het gevoel geeft speciaal te zijn, al is het voor die ene en misschien zelfs voor dat ene moment.

  13. Marjelle zegt:

    M.b.t. je vraag, ik kan uiteraard alleen maar voor mezelf praten, Duval, al heb ik over vrij veel dingen een mening, dat dan weer wel. 😉 Ik denk wel dat we allen roependen zijn, zij het vanuit verschillende motieven soms. Iedereen wil in meer of mindere mate aandacht (open deur, weet ik), ‘wil ertoe doen’, al is het een moment hier en nu, of even in vergelijking met anderen (dat soms (of vaak) ook).
    Zelf hoef ik niet op de voorgrond per se, ook niet om te ontsnappen aan een muisgrijs leven, hoe grauw het soms ook is. 😉 Ik merk dat er niet echt uitkomt wat ik wilde zeggen, dus ik laat het maar even hierbij.
    Wijn, een goed idee!

  14. G.H. Duval zegt:

    .
    Aandacht. Dat is ook wel mijn samenvatting als ik hier rondkijk. Er zijn er zelfs die doen het beter dan kleine kinderen. Grootmeesters in het vragen van aandacht.
    Het meeste wat ik hier schrijf is ronduit bagger 🙂 Maar af en toe staat er iets moois en dan vind ik het een fijn idee dat mijn muisgrijze leven hier op vkblog een lichtpuntje heeft achtergelaten.
    .

  15. martin zegt:

    Nee zo gek maak ik het zelfs als Bertus Blogger niet. Een beetje de reacties opkrikken dat dan weer wel. Naar de aanbevelingen kijk ik nooit meer. Weg met die onzin. Er zijn nogwel meer manieren te bedenken dan een stukkieschrijvenmeteenondertekeningwaardespatieszijnvergetenendatdande1%eigeninvullingnomen bedacht om aan veel reacties (en aanbevelingen) te komen.
    De titel: Als het er echt inhakt met als eerste zin: "Moet ik mijn blog nu over mijn eigen sores schrijven of kan ik dat beter niet doen?" moet ook lezers trekken. Voor de voorpagina nog wat over de koffie die op was zanikken en uiteindelijk een beamend antwoord op de eerdere vraag. "Daar ga ik dan," sleurt de intellectuele VKBlogger je eigen blog binnen. De volgende dag kan je dan schrijven over een gestorven katje, met foto. Weer scoren.

  16. G.H. Duval zegt:

    .
    Niks mis met mensen die meeleven.
    VKBlog is een hechte groep. Het is heerlijk teruggehaald te worden in de groep als je twijfelde of dit je plek was.
    Eigenlijk is het waanzin dat de groep zo met zich laat spotten!
    .

  17. easywriter zegt:

    Jawel, ooit zat ik echt zo achter mijn computer: heeft er nou nóg niemand gereageerd… heb daar geen zin meer in. Ik zie tussen aantal reacties & kwaliteit van stukjes geen enkel verband; doe ik mijn best op een stukje dan genereert dat zeker niet meer reacties dan als ik er in vijf minuten wat uitram; ik zie dat blogs waarin ruzie, minimaal confrontatie wordt gezocht goed scoren, weet dat metabloggen goed scoort. Ja, ik wil best scoren, maar niet ten koste van mijn eigen schrijfplezier. Want dat is tenslotte waarom ik blog.

  18. G.H. Duval zegt:

    .
    Goedemorgen easywriter!
    Ja precies, stukjes waarbij je hoopt op reacties. Stukjes die je schrijft om te luisteren naar de woorden van anderen. Die stukjes blijven stil. En een flauwekulletje als dit zit al op 18 reacties en natuurlijk is de helft daarbij van mij.
    Over kwaliteit wil ik niet oordelen, dat is aan anderen. Maar de stukjes waarbij je reacties verwacht blijven vaak stil. Moet een kwalitatief goed stuk dan veel reacties krijgen?
    Ik kom hier niet voor ruzie en het is stuitend om te zien wat volwassen (zichzelf als intelligent neerschrijvende) personen hier doen. Misschien is het wel een act om inderdaad wat aandacht te genereren. Dat het allemaal niet waar is en zo.
    Schrijfplezier, dat is waar het om draait!
    .

  19. Marjelle zegt:

    Mee eens, Duval, zolang ik nog plezier heb in het schrijven, ga ik er -hier- mee door, al wordt dat gevoel idd ook af en toe verminderd door kinderachtige scheldpartijen, kinnesinne en hypocrisie, wat je soms ook zonder dat je je uberhaupt ergens mee bemoeit op je dak krijgt. But well, eerst maar eens op fietsenjacht, veel belangrijker. 😉

  20. trekmoment zegt:

    Gelezen en te licht bevonden? Kweenie, wat heb je de rest van de dag gedaan?

  21. Dunya zegt:


    Ja precies, stukjes waarbij je hoopt op reacties. Stukjes die je schrijft om te luisteren naar de woorden van anderen. Die stukjes blijven stil. En een flauwekulletje als dit zit al op 18 reacties en natuurlijk is de helft daarbij van mij.-
    Zo was het allerminst!!!
    IK heb heel dikwijls gereageerd bij jou,maar jij had andere belangen en ging tapdansen op mijn hart.

  22. G.H. Duval zegt:

    De reactie van ‘Schaampruik’ lijkt mij een grapje en niet toevoegen aan de discussie.
    Het ip komt overeen met die van Dunya. De reactie van ‘Schaampruik’ is weggehaald.
    Volgens mij krijg je altijd een serieuze reactie van mij Dunya. Helaas zijn je reacties soms zo raadselachtig dat ik je bijna moet vragen om het te verklaren. Dat doe ik vaak en het blijft stil.
    Gelukkig is er e-mail en bemail jij mij soms regelmatig, heel vaak blijft het stil. Maar wederom krijgt geen enkele vraag een duidelijk antwoord. Dat maakt moe, want inspannen is de verplichting. Maar nog niet eens een normale conversatie is mogelijk.
    En nee, nooit dans ik op jouw hart.
    Ik wil je omarmen, en dat maakt je bang.
    .

  23. Dunya zegt:

    Lieve schat,wat ik ook probeer,het lukt mij niet.
    Ik krijg nauwelijks contact met je.
    Bang?
    Ik?
    Voor omarming?
    Nee hoor ik ben niet bang voor contact.
    Doe maar.

  24. Dunya zegt:

    Communiceren is mijn handelsmerk.
    .

  25. G.H. Duval zegt:

    .
    Glimlacht. Probeer eens een mooie e-mail conversatie te maken.
    Niet gelijk hoogstaand, gewoon vraag en antwoord.
    Als jij uit het niets trefwoorden roept, dat de ander er dan belangstellend naar vraagt
    en jij – geduldig en communicatief vaardig als je bent – in duidelijke woorden vertelt wat wordt bedoeld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s