Over gepensioneerde mannen, borreltjes en het getal 67.

In een oude kroeg zat een jonge vrouw. In een oude kroeg zat een jonge vrouw en ze lachte. De jonge vrouw die lachte zei: ik wil jou. Het was niet haar stem, het waren haar ogen. Die straalden zo van, zo van. Zo van: ik hou van jou. Dat maakte mij blij en verlegen. Ik wist wel dat ik naar haar toe moest gaan. Maar ik kon het niet. Schuifelde, schoof naar voren. Het leek of de stoel kantelde en ik ontroerde haar met mijn onhandigheid. http://www.vkblog.nl/bericht/278704/De_scheiding 

.
Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2009-10 en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Over gepensioneerde mannen, borreltjes en het getal 67.

  1. Jezzebel zegt:

    Ik denk daar ook wel eens aan.
    Maar vrees dat de meeste bloggers door zullen gaan tot hun laatste snik.
    Zo worden we samen oud.
    🙂

  2. G.H. Duval zegt:

    .
    Ha ha ha, ja die visie is groots!
    Dankjewel Jezzebel!
    🙂
    .

  3. G.H. Duval zegt:

    Beste G.H. Duval,
    Je hebt een reactie gekregen op een van je berichten op het Volkskrantblog.
    Het gaat om dit bericht: Over gepensioneerde mannen, borreltjes en het getal 67..
    De eerste 200 tekens van het commentaar zijn: Ja, je bent wel stil ineens. …
    Met vriendelijke groet
    Redactie Volkskrantblog
    .en dan toch
    je tekst weghalen
    zodat de stilte
    allesomvattend is
    .

  4. Aad Verbaast zegt:

    "moeten mensen met typisch lichte beroepen zoals politieagent, gevangenisbewaarder, tramcontroleur, bladblazer, leraar, muzikant, schrijver en bijvoorbeeld huisschilder nu doorwerken tot hun 70e?"
    Niets moet, alles mag. Ik zie graag mensen doorwerken tot ze er bij neer vallen. Als ze dat zelf willen.
    Goed voor de schatkist (waar me mooie dingen voor kunnen doen), en dan hoef ik minder te werken immers.
    Win-win heet dat toch?

  5. G.H. Duval zegt:

    .
    Ik stond op en liep naar de toog. "Nog een bier" zei ik ongeinteresseerd. Bij het raam zat een dame, een jonge vrouw. Ze zat er al heel de dag, tenminste… toch zeker zo lang als ik binnen was. Niks op de lat, dus ik rekende af met mijn laatste gulden. Die grap maakte ik keer op keer.
    Toen ik mij omdraaide was ze weg. Zo maar verdwenen. Even wilde ik in paniek advies vragen aan de man die aan de bar zat. Ik botste bijna tegen hem en toen keek hij wat verbaast. Nu negeerde hij mij volkomen. Druk in gesprek over win win en mooie vrouwen. Ik keek nog een keer.
    Ze was er weer. Zat er nog gewoon zoals ze er daarvoor ook zat. Ik had mij vergist in het tafeltje. Typisch iets voor mij om een kroeg te kiezen met twee ramen. Blijkbaar werd ik dronken maar ik begreep dat niet. Liep naar mijn tafeltje terug en zat in het donker. Uit mijn jaszak haalde ik een boekje. Het Ikeapotloodje paste er precies bij. Snel schreef ik wat leefde in mijn gedachten.In een oude kroeg zat een jonge vrouw. In een oude kroeg zat een jonge vrouw en ze lachte. De jonge vrouw die lachte zei: ik wil jou. Het was niet haar stem, het waren haar ogen. Die straalden zo van, zo van. Zo van: ik hou van jou. Dat maakte mij blij en verlegen. Ik wist wel dat ik naar haar toe moest gaan. Maar ik kon het niet. Schuifelde, schoof naar voren. Het leek of de stoel kantelde en ik ontroerde haar met mijn onhandigheid.
    .

  6. ceesincambodja zegt:

    Ik zal het je nog sterker vertellen, G.H.. Ik was ambtenaar en piekerde er niet over om vóór mijn tachtigste te stoppen. Te stoppen met… eh, nouja, gewoon, te stoppen.
    Ceesgegroetje

  7. G.H. Duval zegt:

    .
    Tja Cees, mooie verhalen allemaal over doorgaan tot 80.
    Ik heb ook mensen gezien die op waren. Met bibberend handschrift schreven. Geestelijk prima maar het lichaam gewoon op, moe en ik zou bijna schrijven ‘versleten’.
    Die man moest nog van 64 naar 65. Door omstandigheden (lange periode in buitenland gewerkt) geen geld voor een vut-regeling opgebouwd.Mijn devies: stoppen zodra je stoppen kan!
    Je weet immers nooit wanneer je leven ophoudt.
    En je weet ook niet goed vitaal je blijft om na je 65e, 67e of 80e nog een actief leven te leiden.
    .

  8. fred van der wal zegt:

    Bloggers bijeenkomsten kuddegedrag?
    Ik ben het daar niet mee eens.

  9. G.H. Duval zegt:

    .
    Ik denk het ook niet Fred, maar kan jij mij uitleggen waarom het dat niet is…
    .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s