Over computers enzo

Het was een eenvoudige vraag
Hij klikte op "nee"
Toen was alles verdwenen

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2009-04. Bookmark de permalink .

26 reacties op Over computers enzo

  1. Maria-Dolores zegt:

    en dan zit er òòk nog ergens een knop met ‘annula’. dan komt alles weer terug…

  2. G.H. Duval zegt:

    Word,
    Wilt u de wijzigingen in uw bestand opslaan?
    Ik deed "nee"
    En vond nergens meer annuleer. Ik deed heel enthousiaist naar jouw tip nog een poging en opende word. Smeekte het programma bijna: breng terug.
    Sprak de toverspreuk: annunee, annula, annuleer.
    Maar er is nog niks van al het moois wat ik ’s avonds laat had geschreven…Reactie is geredigeerd

  3. Jezzebel zegt:

    Oi, hoe naar is dat.
    Als je ‘control z’ doet, wordt de laatste handeling ongedaan gemaakt.
    Maar daar is het jammergenoeg te laat voor.
    En soms is zoiets ook een goede schrijfoefening.
    Nog een keer, van de flarden die je herinneren kunt.
    Als je het vaak doet, gaat het steeds beter. 🙂

  4. G.H. Duval zegt:

    Ik gooi meer weg dan dat ik hier plaats…
    Op sommige volkskrantblogjes werkt dat heel anders 😉
    En inderdaad is het heel leuk om één onderwerp te kiezen en dat verschillende keren op een andere manier te omschrijven.
    Maar in dit geval… had ik gewoon pech

  5. Jezzebel zegt:

    @Duval, ah ja.
    Ik gooi niet weg, maar er zijn veel meer verhalen dan ik plaats.
    Zo gaat dat bij mij ook.
    Maar soms als je aan een stuk bezig bent.
    En de computer krijgt kuren.
    Dan is het een goede oefening om het niet te laten.
    Maar het opnieuw te proberen, dat wat je eigenlijk al had.

  6. G.H. Duval zegt:

    Knikt… anders blijft het drammen in je hoofd. Dat ene idee moet dan omgevormd worden tot een reeks woorden.
    Doe je het niet dan blijft het dagen rondzingen en maakt iets nieuws onmogelijk.

  7. Gus zegt:

    Godver, jij hebt mij geleerd om foto’s bij stukjes te plaatsen.
    Moet ik bij je langs komen om je op je duvel te geven.
    "save" tussentijds als je aan het schrijven bent.
    Daarna komt wel de spellingscontrole en zo.
    Maar ik weet het, heb het zelf gehad, een compositie, muziek. En ik zat er zo in, dat vergat tussendoor te saven, drukte de comp. uit….
    En was alles kwijt. Uren werk. grrrr

  8. G.H. Duval zegt:

    Glimlacht… Gus, in de keuze tussen ‘ja’ of ‘nee’ zit al voldoende stof voor een weblogbericht. De optie ‘annuleren’ maakt het allemaal nog veel interessanter.
    Toch overkomt het je soms. Snel, of met een veel te vermoeid hoofd, op iets verkeerds geklikt en veel weg, nooit alles. Regelmatig op save drukken is een veilige weg.
    Maar als het dan moet… de virtuele draai om mijn oren, dan graag in de vorm van een drumsolo door jou. Minder vraag ik niet, op geen enkele andere manier zou ik het willen ervaren.
    😉

  9. Gus zegt:

    Oh, dat kan. Heb een drumsolo in de 5 kwarts in wave file opgenomen, maar dan moet het via jouw e-mail adres gaan, als "bijlage" er bij, via de VK mailen lukt dat niet.

  10. Dunya zegt:

    Kijk hoe frappant:
    -G.H. Duval / 30-04-2009 12:03
    Knikt… anders blijft het drammen in je hoofd. Dat ene idee moet dan omgevormd worden tot een reeks woorden.
    Doe je het niet dan blijft het dagen rondzingen en maakt iets nieuws onmogelijk.-
    Om 11.50 gebeurde de crash.
    Duval mailt door,gewoon om 12.03,alsof niets maar dan ook niets hem raakt?
    Heeft Duval nog geen notie van het drama?
    Dit zijn aardige observaties.

  11. G.H. Duval zegt:

    Klopt Dunya…
    Ik leef mijn leven niet vanaf de bank met voor mij een tv en rechts de pc. Werp dus niet constant een blik op sites als nu.nl en op de laptop buienradar om toch vooral te weten wanneer de regen valt.
    Het is een feestdag. Al gruwel ik van de vrijmarkten. Blijkbaar is feestvieren voor veel geld je rommel verkopen.
    Het is een feestdag. Die dag ben ik druk met leuke dingen doen samen met de kids. Ergens tussendoor eten we een broodje thuis. Kinderen spelen met gewonnen prijzen, we drinken wat en dan door naar de kermis.
    Zo gaat dat Dunya, het is immers een feestdag.
    Ergens rond half twee was ik bij mijn ouders. Verzamelen om met een groep naar de kermis te gaan. Rondje draaien in de rups, spin of draaimolen.
    Pas toen zag ik het. Kreeg de zapper in mijn handen om op teletekst het laatste nieuws te lezen. Geschrokken, ja.
    Toch naar de kermis, plezier gemaakt. Het is een feestdag…
    En nu is er één die wijs haar vinger heft en wijst. Jij verdorvene, jij rouwde niet! Jij was niet in het zwart, klaagde niet over de waanzin van een aanslag. Jij zat niet hoofdschuddend op een bankje.
    Moet ik je roemen om je scherpe observatie Dunya? Nee toch…
    Toen ik thuiskwam ging de vlag binnen (en niet half stok).
    En volgend jaar is het een feestdag. Net als vorig jaar en het jaar daarvoor.
    Jij fijn voor de tv, slap bakje koffie, oranje tompouse en druk twitterend over de kleding van de koningin en het enthousiasme van de prinsjes.
    En ik? Ach…

  12. Gus zegt:

    FF Duval, hier werd alles afgelast, de hele binnenring aan café’s, alles ging dicht.
    Er zijn onderhand 7 mensen bij omgekomen.
    Ik ben zelf niet zo’n 30 april ‘feestvierder’ maar gun mensen wel hun plezier.
    Vrijmarkten/braderieen en dan gebeurd er zoiets.
    Ik vind het afschuwelijk.
    Er zijn mensen die er geen traan om hebben gelaten, nou ik wel dus.
    Verschrikkelijk en verbijsterend.
    Zoals een vriendin het uitdrukte, "aan onschuldig vermaak is een eind aan gekomen".
    En please, niet al te denigrerend over Dunya.
    Ze heeft veel in haar mars!

  13. G.H. Duval zegt:

    Ik ben niet denigrerend naar Dunya Gus…
    Soms botsen wij vaak dansen we samen met woorden. Dunya en ik, walsen met haar is heerlijk. En wie er leidt en wie volgt? Ach… het gaat om de interactie, het scherp opmerken, even volgen en een ander gezichtspunt begrijpen.

  14. G.H. Duval zegt:

    Neu, er hangt hier ook geen oranje t-shirt aan de waslijn.
    Wat er gebeurde is verschrikkelijk. Het feit dat de actie door zo veel camera’s is vastgelegd maakt dat eigenlijk geen enkel detail ons onthouden is. Dat maakt de verschrikking nog erger.
    Zoals ik met kinderen naar de kermis ging, zo stonden er ook ouders langs de route. Ik vond de beelden indringend. En dan kreeg ik maar een korte samenvatting te zien met de mogelijkheid mijn televisietoestel uit te zetten. De kinderen langs de route niet.
    Vanaf het moment dat ik het bericht hoorde (en vergeef mij, ik was niet binnen vijf minuten op de hoogte) vraag je je toch af wat het doel was. Of de dader een duidelijk en georganiseerd terroristisch doel heeft. Nu weten we dat het een eenmansactie was, de auto niet vol explosieven zat, dit niet de eerste aanslag uit een reeks aanslagen was die deze dag zouden volgen…
    Je zou bijna kunnen zeggen "achteraf viel het mee". Ik vraag mij af of het zwarte autotje de open touringcar om had kunnen rijden. Waarschijnlijk was het ding opzij geschoven en hadden de inzittenden een schram en een buil gehad.
    Het blijft allemaal wat dorps: de Koningin die door een plaatsje loopt, zwaait en kijkt naar dansers. Je zou daar wel heel makkelijk een denigrerend stukje over kunnen schrijven Gus… Maar dat doen we niet.
    We doen het niet omdat dat dorpse ons juist zo kostbaar is. Je wil als burger (of dorpeling) op een aanraakbare afstand bij die mensen kunnen komen.
    Een minister-president op de fiets. De grote ster van de televisie in het weekend op het terras van een kroeg. Omkijken en tegen je vrouw zeggen "dat was toch die…"
    Zo hoort dat in Nederland.
    We hebben het drama met Pim gehad, daarna met Theo en nu dit. Het zijn van die momenten dat er aan onze identiteit wordt getrokken en geduwd. Het zijn diezelfde momenten als waarop leden van een kabinet tijdens een uitvaart gaan sms-en of iemand heel blij zegt dat de Nederlander niet bestaat.
    Dan rechten zich ruggen, dan verdwijnt de glimlach en verstart de blik. Zie je opeens, heel even, mensen schouder aan schouder staan. Onafhankelijk van huidskleur of klederdracht, accent of vreemde tongval. Dan maakt het niet uit of je via een toets aan kan tonen pervekdt Nederlands te beheersen. Welnee, dan gaat het erom of die vlag met die drie kleuren je iets doet. Of je je blij voelt als je de oranje wimpel er boven doet. Je bij olympische spelen opspringt als er weer één heeft gewonnen en je luidt roept: "Wij hebben goud".
    Want we willen dat niet. Doe maar gewoon, dat is Nederland. Of je nu druk staat te springen op 30 april of zoiets hebt van "liever niet". Dat geeft niet. Je hoeft niet in de pas in dit land. Het mag en als er een feest is dan vieren we dat samen met de hoofdrolspelers op een aanraakbare afstand.
    Wat ons rest…
    Wat ons rest zijn de overledenen. Mensen die een feest wilde beleven. Kijken of een bijdrage leveren. Vanuit je werk, hobby of gewoon persoonlijke interesse.
    Dat maakt het wrang en erg bitter. Want 30 april is een feest en opeens is het iets waarvoor een ontzettend hoge prijs wordt geeist.

  15. G.H. Duval zegt:

    Eigenlijk had ik hier niet over willen schrijven. Ik heb er aan gedacht en een concept zat in mijn hoofd, maar niet geschreven.
    Ja, precies zoals Dunya aanhaalde. Dat er een verhaal, een weblogtekst, in je hoofd vorm begint te krijgen. Het moet eruit, of je moet de tijd nemen om het te laten verdwijnen. Ik nam de tijd want ik wilde er niet over schrijven.
    Ik struikel nu over een opmerking dat ik postte terwijl er iets ernstigs gebeurde. Mijn struikelen maakt dat ik val. Val in de vorm van schrijven. Terwijl ik niet wilde.
    Het past niet om bij zo een onderwerp iemand pootje te haken en daarna je zelf met fiere blik op de borst te slaan als scherp observator. Blijkbaar moet het en ik relativeer het met een dansje.
    Het geeft wel aan hoe dingen kunnen lopen. Hoe onschuldig je bedoeling ook is, de bijdrage die je schrijft of je plekje langs de route achter een hek. Er is blijkbaar altijd wel iemand die denkt: ctrl-alt-del. Maar je begrijpt dat ik daar niet over wilde schrijven.
    Ik vertrouw erop dat we volgend jaar gewoon weer dit feest vieren. Met containers in sommige straten zodat er geen autoverkeer bij de route kan komen. Maar ik wilde niet relativeren. Ik wilde niet schrijven over Somaliche visser die uit noodzaak verworden tot piraten.
    Er is zo veel waar niet over geschreven hoeft te worden omdat de media voldoende informatie brengt.
    En dan gebeurt er dit.
    Helaas hebben we aan observaties niets. Niet als je een dierbare bij dat evenement hebt verloren. Niets als je (zwaar)gewond bent of een naaste van één van deze mensen.

  16. Jezzebel zegt:

    @Duval, ik ben het niet met je eens.
    Aan observaties hebben juist de nabestaanden erg veel.
    Ik heb in Israël gewoond waar er vaak aanslagen gepleegd werden.
    Het is belangrijk dat iedere stem, elk geluid gehoord wordt, het geeft steun aan degene die het zoekt.
    Dat is voor mij het uitgangspunt van mijn weblog.
    Als ik maar één iemand iets kan vertellen waar hij of zij wat aan heeft, dan is het me genoeg.

  17. G.H. Duval zegt:

    Tja Jezzebel, ik heb veel geschreven en te impulsief.
    Ik ben het met je eens: als leest er maar één iemand mee, al is er maar één tekstje van de tachtig waarvan iemand zegt: "heej… wel geinig" dan hebben ze allemaal een doel gehad.
    Om 10 voor 12 gebeurt er iets heel ernstigs. Om 3 over 12 post ik een bericht. Laten we het een kwartier noemen… Ik vind het dan wat bitter als je jezelf roemt om deze observaties.
    En natuurlijk vraag ik mij ook af waarom ik toch redelijk fel reageer. Meestal haal ik mijn schouders op bij een rare reactie. Maar het is zo onjuist en zo heel erg niet wie ik ben.
    Maar goed, morgen weer maandag…

  18. Jezzebel zegt:

    @Duval, ik vond dat je het duidelijk hebt uitgelegd. Het was een feestdag, je was met andere dingen bezig, je kinderen en hun feestdag waren ook belangrijk.
    Maar je kunt natuurlijk ook aan Dunya vragen; wat zijn precies je observaties?
    Het lijkt me dat een ieder autonoom is in de keuzes die hij maakt, dit wel en dat niet.
    Zo gaat dat.

  19. G.H. Duval zegt:

    Oke, even voor de duidelijkheid…
    Dunya vraagt zich af:Heeft Duval nog geen notie van het drama? (omdat hij om 12:03 een reactie postte)
    Duval antwoord: Ergens rond half twee *knip* Pas toen zag ik het.
    Dus ik wist het pas anderhalf uur later.
    Observaties heeft overigens geen betrekking op wat er in Apeldoorn gebeurde maar puur op de opmerking van Dunya.

  20. Jezzebel zegt:

    @Duval, oi va voi, dat begreep ik natuurlijk wel.
    Maar als je aan Dunya zou vragen, wat is precies je observatie en wat je conclusie, daarmee geef je haar de kans uit te leggen en wat van zichzelf te laten zien.

  21. Dunya zegt:

    G.H. Duval / 03-05-2009 13:35
    Klopt Dunya…
    Ik leef mijn leven niet vanaf de bank met voor mij een tv en rechts de pc. Werp dus niet constant een blik op sites als nu.nl en op de laptop buienradar om toch vooral te weten wanneer de regen valt.
    Het is een feestdag. Al gruwel ik van de vrijmarkten. Blijkbaar is feestvieren voor veel geld je rommel verkopen.
    Het is een feestdag. Die dag ben ik druk met leuke dingen doen samen met de kids. Ergens tussendoor eten we een broodje thuis. Kinderen spelen met gewonnen prijzen, we drinken wat en dan door naar de kermis.
    Zo gaat dat Dunya, het is immers een feestdag.
    Ergens rond half twee was ik bij mijn ouders. Verzamelen om met een groep naar de kermis te gaan. Rondje draaien in de rups, spin of draaimolen.
    Pas toen zag ik het. Kreeg de zapper in mijn handen om op teletekst het laatste nieuws te lezen. Geschrokken, ja.
    Toch naar de kermis, plezier gemaakt. Het is een feestdag…
    En nu is er één die wijs haar vinger heft en wijst. Jij verdorvene, jij rouwde niet! Jij was niet in het zwart, klaagde niet over de waanzin van een aanslag. Jij zat niet hoofdschuddend op een bankje.
    -Jij vat dikwijls reacties negatief op,Schatzzz?
    Maar ik reageer vanuit mijn hart,mijn gevoelens prevaleren,dat weet je toch wel van mij?Het viel mij op,en ik begrijp wat je terugzegt.Ik zie datgene wat belangrijk is voor mij.
    Een zeer geliefd persoon uit mijn naaste omgeving,een bloedverwant eerste lijn had mij dit in een zeer vroeg stadium reeds verteld..
    Hij legde mij uit,hoe jij waarschijnlijk in elkaar stak.
    Ook uitte hij zijn bezorgdheid om mij,hij kent mij als geen ander.
    Ofschoon ik moet bekennen dat jij hem naar de kroon steekt,iets wat hem buitengeweaun irriteert.
    Niet zeggen,hoor…
    Nee,je hoeft mij niet te roemen,maar ik ben zeer zwaar verwond.
    Daar hoef ik toch niet geheimzinnig over te doen?
    En ik wil daar graag met je over praten.
    Maar hoe?
    Ja,ik hoop dat ik er volgend jaar nog bij ben.
    Waar doel je op in je laatste zin,Duval?
    Het is hier wel erg openbaar voor zo`n diep ingrijpende dialoog,vin-je-ook-nie?-
    Moet ik je roemen om je scherpe observatie Dunya? Nee toch…
    Toen ik thuiskwam ging de vlag binnen (en niet half stok).
    En volgend jaar is het een feestdag. Net als vorig jaar en het jaar daarvoor.
    Jij fijn voor de tv, slap bakje koffie, oranje tompouse en druk twitterend over de kleding van de koningin en het enthousiasme van de prinsjes.
    En ik? Ach…Reactie is geredigeerd

  22. .... zegt:

    Om mijn woorden in jouw tekst zichtbaar te maken heb ik getracht om het cursief te tikken,maar dit systeem alhier corrigeert dat weer in straight on schrift.Nu staat mijn tekst tussen twee minimale streepjes.
    Ik herlees nu alle reacties en besef dat we elkaar absoluut niet begrijpen.
    Nu niet.
    In de tekst niet.
    Wellicht nooit niet?

  23. G.H. Duval zegt:

    Glimlacht 🙂
    Als je een boek niet kan vinden dan weet je mijn e-mail en nu ben je het kwijt?
    Ik vond je scherp. En zelfs als je dat niet was dan is het toch niet erg om geraakt te zijn?

  24. Dunya zegt:

    DIT IS MOOIIIIIIII:
    "Dan rechten zich ruggen, dan verdwijnt de glimlach en verstart de blik. Zie je opeens, heel even, mensen schouder aan schouder staan. Onafhankelijk van huidskleur of klederdracht, accent of vreemde tongval. Dan maakt het niet uit of je via een toets aan kan tonen pervekdt Nederlands te beheersen. Welnee, dan gaat het erom of die vlag met die drie kleuren je iets doet. Of je je blij voelt als je de oranje wimpel er boven doet. Je bij olympische spelen opspringt als er weer één heeft gewonnen en je luidt roept: "Wij hebben goud"."
    Ja,zo gaat het ook vaak in relaties.
    Je kift over onbenullige dingen.
    Dan gebeurt er iets verschrikkelijks.
    Iets waarbij je als team dient op te treden.
    Alle onenigheden verdwijnen als sneeuw
    voor de zon.
    Samen ga je het gevecht aan.
    Samen ben je sterk.
    Samen vul je elkaar aan.
    Samen ben je onoverwinnelijk.
    Ratio en emotie.
    Eén front.
    Beschaafd.
    Beheersd.
    Doordacht.
    Ook fel.
    Heftig.
    Vurig.
    Feilloos vinden van elkaar.
    mmmmm…..I like that very very much!Reactie is geredigeerd

  25. Dunya zegt:

    Dan na het optreden als één onoverwinnelijk macht,de seks,en het hervatten van de strijd om de afwas?
    Ja,I know…

  26. Dunya zegt:

    Dank aan Gus en Jezz voor het hartstochtelijke
    pleidooi ter faveure de moi dans Pays Bas!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s