Viva de Viva


"Hieperdepiep!" brult mijn zoontje door het huis. Er is niemand jarig maar hij viert feest. Er is gebak en met een kan schenkt hij lustig limonade in leeg blijvende bekers. Hij deelt en haalt weer op, vraagt je bestelling wel drie keer en laat zich niet wegsturen. Ik lees een boek. Een saai boek met veel te lange zinnen, maar ik moet er doorheen. Het boek gaat over dingen die mij aanspreken. Ik zag in de winkel mooie afbeeldingen dus wil ik het lezen, bespreken. Hier op de tafel laten liggen zodat iedereen het ziet.

Hij staat weer voor me. Of ik appeltaart wil of gele vlaai. Ik wil boerenjongens, dat heeft hij niet. Het wordt appeltaart. Mijn limonade kan niet in een rood glas. Rood is voor meisjes, groen is goed. Ik wil cola maar krijg koffie. Het lijkt bijna een echte verjaardag. Een dag vol rituelen, sommigen eeuwen oud, anderen net bedacht. Waar oom Rik niet naast tante Ans zit, opa gerust een tukje mag doen maar wakker moet zodra de jarige er is. Kinderen zoeken rust, reinheid en vooral regelmaat. Dus komt hij weer voor mij staan.

Mijn taart is nog niet op maar ik krijg nieuwe. Het lege schoteltje wordt gewisseld, er ontbreekt enige vorm van bestek. Ik zou mopperend naar de keuken kunnen lopen. Of lachend… dat kan ook. Mijn duim zit tussen het boek. Ik ga er vandaag toch niet doorheen komen. Even sla ik het open en kijk naar de mooie platen. Zulke mooie dingen en dan alles omringd met zo veel tekst. De deur gaat open en hij is weg. Het  gebakritueel is vervangen door de regelmaat die schommels maken. Ik denk terug aan mijn jeugd, de tevredenheid.

Geen cv en een bloedhete zon in de kamer. Geen deur waarmee je van de bank zo de tuin in kon. Nee, wij liepen rond en konden zo razendsnel gestopt worden. Hij gaat, er is zon, waarom zou ik hem verbieden van de schommel te genieten? Straks is hij ouder en komen de bladen. Een vakblad misschien wel, of iets over sport. Ik hoop op strips, veel strips. Vroeger las ik de Eppo, die is er weer begreep ik. Met Storm en Douwe Dabbert. Daarna werden we groot en kwam de leesmap.

Nu haat ik de leesmap. Een pak papier vol roddelbladen. Toen niet, het was naast de krant, een blik op de wereld. Story en Privé sloeg ik over. Die las ik op zondag bij Oma al. Even koffie halen en een extra koekje, inderdaad een cola en wat nootjes erbij. Op donderdag kwam de leesmap. Ik las verhalen, bladerde, keek, eigenlijk zat er niets voor mij bij. Vijftien jaar en op zaterdag scheren. Daar was de Viva en ik was blij. Vraag me niet waarom maar veel kon ik begrijpen.

Misschien was ik wel homoseksueel of juist overijverig geïnteresseerd in wat de vrouw beweegde. Ik vond het denk ik vooral een vriendelijk blad. Het ging over het langzame leven, geborgenheid, de rust, genieten van… Ja van wat. Als ik terugdenk aan de Viva dan blijft mijn duim nog even tussen het boek. Ik kijk naar de schommel en geniet. Het is een veilige regelmaat van heen en weer. Zou die abrupt worden onderbroken dan ben ik er zo bij. Mijn dikke boek eerst voorzichtig weggelegd, dan de roep om informatie gevolgd door troostende woorden. Met de Viva kon je niet vallen.

In mijn herinnering zijn er maar drie dingen die echt aan de Viva hangen. Dat is de scantihose, cocooning en het plaatje van zo een naakte dame. Dan was er een interview en stond er een foto bij zonder hoofd. Je wist dus niet wie het was maar wel of ze een dikke kont had. Alsof woorden niet genoeg zijn om iemand te beschrijven. En toch… toch bladerde ik iedere keer naar die column. Bekeek de foto en ging daarna pas nieuwsgierig lezen. Ik begreep het wel. Over cocooning: dat je wilde leven binnen een schil. Veilig, ver verwijderd van de buitenwereld.

De metroman moest nog komen en dat een scantihose praktisch was. Ach, nu begrijp ik pas dat het reclame was. Een tip voor een product. Zouden ze het gespot hebben, gevonden of was het aangedragen? Zo bladerde ik door langs recepten en weet ik wat er nog meer te vinden was. Mode natuurlijk, maar dat was voor de vrouw, niet voor de man. Al snel werd de Viva mijn blad. Eerst de strips, dan de Panaroma en op een rustig moment de Viva. Ik denk dat ik toen de Viva las zoals de Viva bedoeld was.

Hoe kwam ik daar nu toch weer op? Buiten knalt een voetbal tegen de muur. Het klinkt hard. Het gaat niet om het scoren maar om de knal. De schommel beweegt nog, dus schrok ik wakker bij het eerste schot. Zo ga ik hem stoppen. Gun mijn buurvrouw een rustig moment met haar blad in de tuin. Mijn buurman de stilte voor het lezen van zijn krantje en wij? Mijn vrouw loopt de kamer binnen. Ik kijk haar aan "als tie straks groter is dan nemen we een leesmap, zo een dikke met de Viva en de Panorama en strips, heel veel strips." Ze kijkt mij lachend aan.

"Waarom de Viva?" vraagt ze. Ik kan haar onmogelijk vertellen van de scantihose, wat zou ze wel niet van mij denken? Ik kuch en rommel wat met mijn boek. Buiten klinkt een luid salvo van harde schoten. Volgens mij hoort de Viva in de leesmap of thuis op de tafel. Ergens op een stapel met onderop een dik boek met mooie platen. Buiten spelende kinderen en ergens iemand die naar rust verlangt. Een moment alleen met een blad vol mooie kleding en lekkere recepten. Ze is al buiten en brult dat het stil moet zijn. Ik sla mijn boek weer open en kom niet door die lange zinnen heen.

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2009-04. Bookmark de permalink .

9 reacties op Viva de Viva

  1. Gus zegt:

    Ja, de Viva. Ik begon het blad te lezen toen ik met TBC lag, nu zo’n 36 jaar geleden.
    In het begin vonden de zusters het een beetje vreemd, jongeman? leest Viva? Alleen daarna werd ie stuk gelezen in hun koffie-kamer.
    Hoef niet te vermelden dat mijn populariteit onnoemelijk steeg bij de dames.

  2. Aad Verbaast zegt:

    Mooie mijmeringen, ontboezemingen en sfeertekeningen. Met genoegen gelezen!

  3. G.H. Duval zegt:

    Dank je Aad, schrijven doen we voor het leesplezier van anderen.
    Tja Gus… mijn verbazing was ook groot om het ‘als man lees je geen Viva’. Gelukkig weet de omgeving snel beter 😉

  4. Zilvertje zegt:

    Wat heb je dit mooi opgeschreven, twee keer de jeugd en het roept bij mij ook weer dingen op, echt een prachtige bijdrage. Douwe Dabbert, ja, die ken ik nog en ook die dames en heren zonder hoofd. :^)

  5. .... zegt:

    -wat de vrouw beweegde. –
    ?

  6. G.H. Duval zegt:

    @Zilvertje: Ja, heren waren er ook en koppeltjes. Misschien is het nog wel…
    @Dunya: Wat beweegt jou om jezelf vier stipjes te noemen?

  7. .... zegt:

    Gemak.
    Was geen goed erotisch verhaal.

  8. Richard Koek zegt:

    De Viva !
    Inderdaad dat vrouwennaakt zonder hoofd. Maar waar ik echt voor warm liep was de problemen rubriek. Waar vrouwen openhartig vragen stelden over hun intimiteit. En STORM in de Eppo!!!
    Trouwens wat kan jou het schelen dat jij de Viva zou willen inzien?
    "wat zou ze wel niet van mij denken?"
    Ze kent je toch zo langzamerhand?…

  9. G.H. Duval zegt:

    Ze kent me Richard… en in het begin was er volgens mij vaak verwondering. Tegenwoordig laat ze mij, het komt meestal goed…
    @Dunya (die zichzelf presenteert als vier stipjes): Goede erotiek vraagt enige inspanning.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s