Het is lang geleden


Het is lang geleden

dat ik je zag.

Daarom schrijf ik.

Deze brief,

aan een oude vriend.

Het is al een tijd geleden dat ik hier was. Het zal ook nog wel een poosje duren voor ik hier weer ben. Nee, ik ben niet weg. Er is mij ook niets overkomen. Eigenlijk marcheert mijn leven voort en leef ik zoals ik leven moet. Ik kan tevreden zijn, zou tevreden moeten zijn. Alleen mijn volkskrantblog staat stil.

Het volkskrantblogje als smet op mijn blazoen? Misschien is het stilstaan van deze weblog wel positief in die zin. Wat gaat het jou immers aan wat ik denk? Of erger nog: wil ik weten wat jij denkt? De vrouw naast mij in de winkel. De man met tattoo’s tegenover mij in de metro. Met tattoo’s nog wel. Het kan altijd erger. Als ik mijn gedachten via weblogpamfletten verspreid heb jij immers het recht mij met jouw gedachten te overladen…

Gelukkig is het bijna pasen. Ik kan mijn bijdragen van vorige keer herhalen. Niet dat ik dat als serieuze optie had bedacht, maar het kan. Alles verdwijnt hier immers weer. Er is geen inmens archief en het klikken op data in de linkerkolom werkt niet echt logisch. Dus is het verdwenen tenzij je het via links terughaalt. Dat kan, ik heb het eerder gezien: een rijtje titels in de rechterkolom. Het kan…

Ik twijfel. Twijfel is het ergste wat je kan overkomen. Ik twijfel om prioriteit te geven aan schrijven. Zijn wie je bent. Ik ben geen schrijver, denk ik. Ik ben ook geen verhalenverteller, denk ik. Dat ik goed kan dromen weet ik zeker, denk ik. Ik ben goed in mijn vak. Die zin kwam heel snel maar wel na lang nadenken.

Je moet tenminste ergens goed in zijn en als je niet goed bent in je werk wat ben je dan wel? Een dierenvriend? Huisvader? Vriendelijke buurman? In essentie ben ik niks want ik twijfel. Dan roep ik maar heel snel dat ik goed ben in mijn vak omdat ik toch iets… Als lezer heb je al drie keer hardop gevraagd wat mijn vak dan is. Maar over een goede eenduidige omschrijving van mijn vak twijfel ik.

Misschien moet de log maar aan. Volkskrantbloggen en reacties lezen en schrijven. Het aantikken van andere mensen die ook schrijven, leuk en leesbaar schrijven en dan ook nog over onderwerpen die mij aanspreken. Ik zou het kunnen doen, maar dan uitsluitend om mijn gedachten te ordenen. Twijfel alom! Want wil ik mijn gedachten wel hier en horen ze niet juist daar. Een vinger tikt op mijn kop, er klinkt een geluid. Voor schrijven heb ik stilte nodig…

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2008-03. Bookmark de permalink .

6 reacties op Het is lang geleden

  1. Maria-Dolores zegt:

    hm… als het bij jouw personnage ongeveer zo werkt als bij mij (wat ik vermoed) da’s best een lastig dilemma: aan de éne kant heb je stilte nodig om te schrijven, maar ergens op de achtergrond toch ook mensen aan wie je denkt bij het schrijven…

  2. Duval zegt:

    In alles vind ik een onderwerp om over te schrijven. Maar er moet wel rust zijn. De weblogteksten blijven opkomen in mijn hoofd, maar het uitschrijven kost eventjes tijd en volkomen rust.
    Volkomen rust, even geen gezeur, even niemand achter je of in de buurt. Even alleen, even alleen ik en de woorden. Het klinkt egoistsch, sorry, maar als het eenmaal geschreven is dan mag iedereen weer.Ik twijfel nog over mijn volgende item. Het gaat over iemand dichtbij mij. Een ‘personnage’ inderdaad want ik schrijf nooit één op één over de mensen om mij heen. Het is altijd een mix van gebeurtenissen en herinneringen en soms ook nog personen door elkaar. Zei ik twijfel? Ah… twijfel…
    Bedankt voor je reactie
    Reactie is geredigeerd

  3. tandwielfabriek zegt:

    Bij toeval weer op je blog beland en direct raak met verse tekst.
    Ik vind je blogs prettig gestoord. Zie maar wat je doet, het is leuk.

  4. Duval zegt:

    Prettig gestoord klinkt als een compliment.
    Als het maar prettig leest, het dient als vermaak. Maar toch… een complimentje is als vuur in de smidse.
    Ik moet ook weer eens dwalen door de tandwielfabriek…

  5. R.Llull zegt:

    interessant………….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s