Gisteren was ik jarig

Gisteren was ik jarig. Ik heb het niet verteld. Natuurlijk heb ik gewacht. Er waren koeken, geen gebak. Ik ben om negen uur in de tuin gaan staan en heb ze aan de vogels gevoerd. Natuurlijk komen die niet in het donker. Misschien een egel of een rat. Waarschijnlijk gaan de muizen er met mijn koekkruimels vandoor. Dat dacht ik ook he, dat het leven als kruimels is, de muizen mij aanvreten maar de mensen mij niet meer…

Ik ga wat groots doen. Komende dagen al, misschien heb ik er een week voor nodig maar het gaat gebeuren. Volgend jaar wil ik een huis vol visite en dan een verschrikkelijke vriendin; een kind dat lacht. Iemand waar je gelijk naar moet kijken en dan denken "godverdomme dat zo een wijf bij die lul". Dat wil ik. Als je jarig bent mag je wensen. Ik was gisteren jarig en kon al weken niets verzinnen.

Jij was er ook niet. Ik wel steeds bij jou. Er worden altijd foto’s gemaakt en nooit sta ik er op. Wel die mensen die je nooit meer ziet. Vergeten of te druk. Mensen die geen tijd hebben voor jou, maar jij vind van wel. Ik zei het je eens, dat het raar was, wisselende mensen op een verjaardag. Er liggen nog twee koeken, één voor jou en één voor  mij. Gewoon… als je zegt "sorry, vergeten", dan mag je toch komen.

Vroeger was ik wel echt jarig. Taart en kaarsjes erop. Ik kreeg ook cadeaus en hoefde niets terug te geven dan alleen kind te zijn. Natuurlijk was ik blij en tevreden. Ik kreeg wat ik wenste en je wenste nooit te veel. Wat kon werd voorgeschreven, te duur was niet mooi en goedkoop daar had je niets aan. Als kind ben je gelukkig, kinderen horen gelukkig te zijn. Daarom taart en geen koek. Niemand komt voor de taart.

Eigenlijk wil ik journalist worden of een man met een eigen radioprogramma. Mensen moeten je dan wel horen, maar maak je vrienden? Vier je met veel en eet je taart? Twijfel. Ik kan ook jong en succesvol zijn, geld doet wonderen. Dat lijkt mij een juist spoor. Succesvol zakenman in voorgekruimelde koeken en dan een actie bedenken met twee hele koeken. Ik zou je naam aan die actie kunnen verbinden. Gewoon omdat het dan herkenbaar is, tenminste voor mij.

Met moeite kan ik verzinnen hoe het vorig jaar was. Het jaar daarvoor was niet veel anders. Ver terug in de tijd had ik wel slagroom, gebak dan he. Dat is veel afwas en erg veel gedoe. Je hebt niet alleen de koffie maar ook die vorkjes en taart en snijden en schotels en het moet recht. Stel dat je de buurman van die ander meer gunt dan diegene aan de overkant die precies kan zien dat zijn stukje kleiner is.

Moe na een verjaardag, straks. Dat je neuken wil en niet meer kan. Omdat ze weg moet. Verder. Ook succes kent een einde. Je wilt geen afscheid nemen van je vriendin. Vriendschap bestaat er alleen tussen seksegenoten. Met de andere sekse is het genieten. Broederschap, belangeloos samen optrekken voor de goede zaak. In dit geval kruimels, desnoods alleen op een schoteltje. Om die zin kan ik nu al glimlachen.

Gisteren was ik jarig. Ik had je een mailtje moeten sturen, een sms met de vraag of je wilde komen. Gewoon zeggen dat je mooi bent en jong en zo slim en succesvol. Vragen of je koek lust en dan zien hoe je kruimelt. De kruimels samen weggooien en dan komen we op een idee. Spontaan op mijn verjaardag. Jij maakt een plan en ik ga met je mee, naar boven. Als we klaar zijn kijken we uit het raam naar de vogels van de nieuwe morgen. Die werpen we dan koek toe en wensen ze volgend jaar gebak.

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2008-01. Bookmark de permalink .

6 reacties op Gisteren was ik jarig

  1. annet zegt:

    Mijn vader vroeg vroeger vaak:
    ‘Ben je blij dat je geboren bent’dat heeft me
    aan het denken gezet………
    Nog gefeliciteerd CapriCornus!
    Groet van A.

  2. Maria-Dolores zegt:

    soms komt er niet eens een muis of egel op je koekkruimels af, maar blijven ze gewoon liggen omdat niemand ze ziet…

  3. Duval zegt:

    Helaas Annet, Duval is geen CapriCornus 🙂 Niet alles is helemaal waar wat hier staat (zoals altijd) en toch weer helemaal wel.
    Ha ha Maria-Dolores, maak jij het drama nog maar groter dan het al is. Zelfs de koekkruimels laten liggen! Da’s pas bizar… dat je de andere ochtend alles nog ziet liggen. Alsof je afgesloten leeft van de levende wereld.

  4. Eve zegt:

    Ach, dit klinkt wel heel dramatisch..
    Ik wens je je volgende jaar veel succes toe, enne, alsnog gefeliciteerd hè?!

  5. Duval zegt:

    Dankjewel Eve…
    Toch nog even voor de goede orde: eergisteren niet helemaal jarig. En tja… drama hoort bij het leven 🙂

  6. tandwielfabriek zegt:

    en vandaag feliciteer ik je. Nu maar afwachten of ik het onthoud voor volgend jaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s