Mail van Fabian R. Schroeder

 
Ik krijg graag mail en ik krijg vaak mail. Die twee gaan prettig samen. Vandaag kreeg ik mail van Fabian R. Schroeder. Een voorname naam dus ik las met interesse. Misschien moet ik zo eerlijk zijn om te zeggen dat ik niet weet of Fabian nu mannelijk of vrouwelijk is. Of moet ik gewoon vertellen dat ik mijn hersens niet laat beslissen, maar ik de naam al gelijk vertaal in Fabiëne.

Laten we eerlijk zijn: Fabiëne is een heerlijke naam. Het moet een bijzonder persoon zijn. Ik lees al! Maar als ik niet zou lezen dan kon ik toch minstens wegdromen bij die heerlijke naam: Fabiëne R. Schroeder. En natuurlijk maak ik van die achternaam niet "schrrroe-rrroe-deur" maar "schreujdr". Dat past het beste bij Fabiëne, die breng je niet in verlegenheid met jouw lompheid om haar naam zo stom uit te spreken.

Fabian die ik voor de juistheid van dit verhaal maar gewoon Fabiëne zal blijven noemen (het moet toch fantastisch zijn om een kleuter bij het eerste schrijven van haar naam al een trema te leren) is erg direct in haar woordkeus. Ik hou van direct en toch maakt zij het erg universeel door mij in de engelse taal aan te spreken. Dankzij diverse vertaalprogramma’s op het internet begrijp ik tegenwoordig alle talen dus met deze kleine barrière kan Fabiëne mij niet uit het veld slaan.

Zo sprak zij (met haar zachte, vrouwelijke stem) "Have they ever told you this, ‘Gush! Your penis is really tiny!’?" Ik schudde nee en sprak op vriendelijke toon tegen mijn scherm. Meestal praat ik over andere dingen. Het weer, de nieuwe lamp, een enkele keer over tekstjes schrijven op het internet of gewoon heel even over de algehele politieke situatie. Maar Fabiëne is een dame en dames weten hun vinger altijd precies op de juiste plek te leggen. Dus deed het zeer.

Het deed zeer en was erg confronterend toen ze schreef "Didn’t you just wanna run away?". En ik knikte. Herlas haar zin en dacht na. "Ik zou altijd wel weg willen rennen, voor alles en iedereen. Veilig in mijn eigen huisje en daarvandaan snel naar mijn knutselschuurtje. Gewoon wat kunstzinnige dingetjes in elkaar knutselen. Keertje op pad met een fotocamera. Gewoon bezig zijn met eigen dingen. Weg van alles." Het was moeilijk en het voelde bijna als een bekentenis. Maar juist het vertrouwen dat Fabiëne uitstraalde maakte dat het kon. Dat ik eindelijk een keer ook open en oprecht mocht zijn.

Haar reactie was werkelijk van een absurde directheid. Maar het bracht mij terug in de realiteit. Weg stapel cd’s met slepende symfonieën, weg dramatische pianosonates. Het leven is hard, je bent een beest en ooit ben ik dat ook geweest. Althans dat moet wel. Dat Fabiëne ooit ook, oer en zo. Ik ben een man, vergeef mij, maar mannen blijven beesten. Gelukkig zijn daar ook milde uitvoeringen van maar toch. Als je met een dame praat die opeens tegen je zegt "Don’t let ladies offend you! Megadik will make you a real man !"

En dan is Megadik niet één of ander supervoegmiddel uit de bouwmarkt. Maar ze raakt de spijker wel op haar kop. Spijker is mannelijk en kop ook, dus dat ik het ‘haar’ noemt bevestigd nogmaals het spanningsveld. De spanning tussen man en vrouw. Het eeuwige onbegrip. En zelfs als je elkaar begrijpt kan je dat niet laten blijken. Er moet verschil zijn, contrast, een ongelijke verhouding anders ben jij geen vrouw en ik geen man. Dat soort dingen begrijpt Fabiëne en dat maakt haar een moordwijf.

Fabiëne is echt een vrouw waarmee ik over dit soort dingen kan praten. Herstel: zou willen praten. Het is slechts een e-mail en ik ontvang graag e-mails. Zeker van personen als Fabiëne. Maar zo al pratend waren we toch verder gekomen. Het was zo’n gesprek waarbij alles op tafel kan komen. Ik stel mij voor dat zij even de rode wijn in haar halflege glas liet draaien. Haar ogen kijkend naar de spiegeling. Daarna de wijn langzaam tot rust laten komen. Via het vlakke oppervlak mijn gezicht bestudeerde. Haar vraag stelde en tegelijk het glas in één keer leegdronk. Zo moet het gegaan zijn…

Haar stem was duidelijk. Je moest het verstaan. Onmogelijk dat zij deze vraag zou herhalen. Hij was te direct, te, maar wel op het juiste moment. "’Oh! Your penis is unique!’ Is it what you dream to hear every day?". Er moet een zucht gekomen zijn. Een zucht uit mijn mond. Onmogelijk dat die niet ontsnapt is. Vrouwen hebben zo een enorme seksdrive, dat is echt ongelofelijk. En als je er dan één treft die zo direct is dan voel je je bijna schuldig dat je even niet wil. Het gesprek liever naar een ander onderwerp brengt. Maar het moet, je bent man, doe je ding, hap toe, grijp, wees gretig!

En eigenlijk… Laten we eerlijk zijn. Fabiëne en ik… Zoals wij hier nu samen zitten. U kunt het begrijpen als mijn weblog drie dolle dwaze dagen dicht zou zijn. Gewoon de gordijnen dichtlaten. Het weinige in de koelkast voldoende maar wel voldoende afbakbroodjes in de buurt van de oven. Een stapeltje heerlijke wijn, de perfecte cd’s in de speler en even geen tv, geen www en ook geen behoefte aan extra e-mails. Bij die gedachte droom ik dan weg en even denk ik aan een naambordje op de deur. "G.H. Duval en Fabiëne R. Schroeder", dat moet het zijn. Of andersom.

Past "Fabiëne R. Schroeder en G.H. Duval" niet veel beter bij zo een pittige tante. Ze zou mij door het leven jagen van hoogtepunt naar hoogtepunt en dan heb ik het over artistieke hoogtepunten he. Intimiteit is typisch iets voor intimi en intieme momenten en niet voor een weblog. Toen ik droomde over dat naambordje was juist dat moment daar. Haar hand over de mijne. Haar zachte vingertoppen langs het ruwe knokkelige van mijn hand. Het was intiem en o zo teder. Ze voelde zo zacht, een bewijs dat ze o zo vrouw was en ik? Ik ben een man wat kon ik meer dan zwijmelend aan haar lippen hangen.

Lippen die een belofte uitspraken. Mooie woorden die zich nestelden in mijn oren. Ik luisterde met mijn ogen en werd verliefd. Smoorverliefd op Fabiëne. "Soon" zei ze… "Soon you’ll be the only one they will dream about! Megadik is your magic weapon!" Toen knikte ik. Ze had gelijk. Megadik is mijn magische wapen. Wat Megadik ook is, hoeveel het ook kost, hoe ver ik ook moet rijden om het te halen. Ik wist het:  Megadik is mijn magische wapen! We zoenden, nee ze kuste, moet mij gekust hebben terwijl wij beiden onze ogen hadden gesloten. Het heeft namelijk geen zin je droom te laten verpesten door beelden van de realiteit.

Het enige wat ik moest doen was het volgen van een link. Een simpele zin waarachter een www-adres was verborgen. Niets meer dan een enorme reus die over een kiezelsteentje zou moeten stappen. En wie was ik nu wel niet dankzij Fabiëne? Zij maakt mij tot een man. Ik noemde toch "hoogtepunt naar hoogtepunt" of was ik dat vergeten? Nee, precies… dat staat er. Ik zou er alles voor doen om samen te zijn. Maar juist dat, dat laatste weigerde ik. Is het impuls of instinct? Ik deed het niet. Keek en herlas haar woorden. Zag de naam van Fabiëne die wel heel erg op Fabian lijkt. Fabian is een man, dat weet ik zeker.

Maar ik krijg graag mail en dit was een mail en ze had geraakt. Enorm geraakt. In mijn hoofd gonst immers nog dat Megadik mijn magische wapen is. Maar toch… ik druk op refresh en daar komt Letitia, ook een vrouw. Kijk terug en zie mail van Jolene, Francis, Christi en Maxine. Maxine, ook zo’n pittige tante. En ze komen allemaal naar mij. Duiken allemaal in mijn mailbox en dan gebruik ik nog niet eens Megadik! Vertwijfeld kijk ik rond. Wat als ik Megadik echt ga gebruiken? Hoe zou ik ooit trouw kunnen blijven aan mijn Fabiëne? Wat! Is er nog wel voldoende tijd over voor Fabiëne?

Ik twijfelde maar klik niet. Volg geen link richting Megadik. Ik heb Fabiëne al die misschien Fabian heet, maar kleine details daar stap ik wel overheen. Ook ik ben niet perfect, zeker zonder Megadik in huis. Het is vreemd want op mijn reply reageert ze niet. Dus wacht ik, trouw (ik ben een man he) tot ze komt. Weer mailt, mij omhelst met woorden en wij weer heel even via een mail één zijn. Volgens mij ben ik verliefd. In ieder geval weer schrijvend terug op Volkskrantblog.

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-10. Bookmark de permalink .

8 reacties op Mail van Fabian R. Schroeder

  1. tandwielfabriek zegt:

    Ik begrijp nu waarom je een tijdje afwezig was op het blog. Veel te druk met het lezen en beantwoorden van mails! Succes met de liefde en houd ons op de hoogte.

  2. Duval zegt:

    Gelukkig in de liefde was ik al voor ik e-mailtjes kon ontvangen.
    Echt afwezig was ik niet. Ik lees een paar weblogs regelmatig maar het ontbrak mij aan tijd om goed te reageren, laat staan om zelf een bijdrage te schrijven.
    De drukte had geen verband met de liefde of het lezen van mails…

  3. Gus Bolden zegt:

    Ik sluit me volkomen aan bij tandwielfabriek.
    (en volgens mij ben je smoorverliefd)
    Je probeert je er onder uit te kletsen, maar daar trappen wij niet in.
    Ha.
    Neem haar mee uit eten en dan zie je of het een Fabian of Fabiëne is.

  4. Duval zegt:

    Ha ha ha Gus…

  5. Dunya zegt:

    Deze is GOEDDDD,man!!!
    Die MOET je publiceren!
    Echt Steengoed!
    Volmaakt!

  6. Duval zegt:

    sjee Dunya…
    dankjewel…

  7. Fred van der Wal zegt:

    prima verhaal! Aanbeveling gegeven uiteraard!

  8. Duval zegt:

    Dankjewel Fred, dankjewel…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s