Auf dem anger


Op zo een avond als vanavond laat je al je gedachten gaan. Ik ben ergens terecht gekomen op een camping. Een plekje in de bergen. Het is geen grote camping vijf minuten van de snelweg. Het is geen kleine camping hoog in de bergen die alleen te vinden is na twee keer verkeerd rijden en een onmogelijkheid tot keren. Toch is het een erg eenvoudige camping in een erg eenvoudig dorp en voel ik mij omringd met erg eenvoudige mensen.   

Vakantie is één van die vele mogelijkheden om eens te integreren met mensen die anders zijn dan je je eigenlijk ooit voor had kunnen stellen. Dus sta ik hier op deze camping en kijk naar de sterren van de nacht. Het is denken aan een leven en ongemerkt komen er wolken. Het geeft niet, de sfeer is goed, de toon van gedachten gezet. Ik kijk en denk aan wie ik ben. Zesendertig al weer en vermenigvuldig het getal met twee.   

De helft al gehad. Het blijft even stil. Vraag mij af of ik met tweeënzeventig nog ga kamperen. Alleen met mijn partner in een luxe caravan? Met kinderen en kleinkinderen in een lange rij tenten? Er volgt een zucht. De toekomst is altijd zo onzeker. Het zijn diezelfde momenten waarop je terugkijkt. Je denkt aan al die nachten dat je voor je tentje zat. Niet kunnen slapen, moe van niets doen en morgen eindelijk geen uitstapje naar dierentuin, pretpark of streekmuseum.   

Het avontuur van lopen in de nacht. De reis van tent naar washok. Het felle licht boven de ingang van de toiletten. De spinnen voor de lamp, de vliegen dansend er omheen. Binnen zit altijd iets groots te brommen tegen het raam. Licht dat automatisch aanschiet als je binnenkomt. Licht dat ook weer uitschiet als je te lang blijft zitten in een hokje. Het is geen drama, het is comfort. Het washok noemen de mensen hier toiletruimte. Het is luxe, schoon en erg degelijk. Ik zit in het Duitse taalgebied he…   

Praat mij niet over het weer. Het weer is hier in deze streken hetzelfde als in Nederland: altijd slecht. De campingbeheerder heeft op twee plaatsen een thermometer: eentje in de volle zon en de ander ergens beschut. Als je die twee meters hebt gevonden kan het spel beginnen. Het weer is voor ieder gesprek een goede openingszet. Al begin ik er wat moe onder te worden. Dus zit ik ’s nachts op mijn gemak op het toilet. Ik kan eigenlijk niet anders.   

Op een toilet denk je anders. Mijn gedachten buiten verschillen. Je voelt het weer, de natuur, je omgeving. Je bent meer onderdeel van het geheel dan beheerder of gebruiker. Ik realiseer mij nu pas, nu ik hier op het toilet zit, dat de natuur bij mij thuis gedeeld is in die twee groepen. Ten eerste kom je in de natuur en is de natuur niet om je heen. Als je er dan in bent dan is een enkeling beheerder, met al dan niet een kleine taak. Alle anderen zijn gebruiker en over het gebruik van natuur wordt nog diverser gedacht dan het beheer.   

Ik zucht en rond mijn taakje af. Het licht in het washok springt aan. Ik ontmoet een oude man die gaat douchen. Hij lijkt mij wat in de war. Misschien ook angst voor de hard pratende medemens. Als ik terugloop naar mijn tent fantaseer ik dezelfde wandeling met een kleinkind. De kleine meid of grote jongen aan de hand. Nog even samen plassen met opa. Een mooi avontuur door de nacht. Samen sterren kijken en als het licht uitspringt in de gang dan toveren wij met een simpel handgebaar alles weer aan.   

In mijn gedachten herhaal ik de vermenigvuldiging. Ik krijg nu al kleine kwalen! Soms wat kramp, in mijn reacties niet altijd zo snel meer. Nog scherp in mijn opmerkingen of wordt dat al voorzichtig wat eigenwijzigheid misschien? Er komt een glimlach. Terugkijken is beter nu. De stoel kraakt, ik zit en ben blij alle scheerlijnen ontwijkt te hebben. Mijn gedachten gaan terug naar theedoeken. De rij vrouwen die de afwas doen. Later werden dat mannen, althans… een enkele misschien. Nu tapt men in de caravan kokend water via de boiler.   

De stugge vent op klompen. De gevulde wasteil, theedoek over de schouder. Boenen en hard praten, vooral over het weer en de bonte avond. De bonte avond sloeg ik altijd over. Mijn ouders waren ooit geland op een camping met recreatieteam. Ik ben daar druk geweest met het maken van een dobbelsteen van klei. Natuurlijk wilde ik mijn lot niet uit handen geven en bedacht mijn eigen ordening van cijfers. Ik werd gecorrigeerd: creativiteit moet men beperken. Dat hadden de jonge dames van het recreatieteam goed gezien.   

Dus las ik boeken op campings. Ging zwemmen, slenterde door het bos en bewonderde de rust van de bergen. Het is heel raar hoe die gekke bergen rust brengen. Ze zijn gewoon zoveel groter als dijken dat het niet te bevatten is dat het kan. Dat het kan dat bergen, bergen zijn. Het eerste ontmoeten met bergen is altijd weer bijzonder. De rit door vlak land, de voorzichtige heuvels en dan opeens denk je slecht weer te zien. Regenwolken, donker en grillig van vorm. Dan kijk je een tweede keer en noem je het bergen. Waanzinnig om ze zo te zien aankomen en te ervaren.   

Nu vanavond is het helder. Ik kan ver kijken en op de berg tegenover mij zelfs lichtjes zien. Huisjes hoog op de berg. Zouden die mensen beseffen dat ik hen kan zien? Misschien moet ik te voet wel een dag reizen om bij hen te komen. Is het huis alleen gemaakt van de grondstoffen die op die plek te vinden zijn? Het enige bergvreemde materiaal twee delftsblauwe klompjes. Een geschenk van een Hollander die de lichtjes van dichtbij wilde bekijken.   

Het is allemaal wat raar he op vakantie. Zelfs zo raar dat je toch opeens die laptop opzoekt en zit te schrijven. Dat je gedachten vasthoudt en begrijpt dat je de laptop ’s avonds niet aan kan doen. De gaslamp, met het te felle licht en het geluid van de verbranding, de enige verlichting die toegestaan is om vliegende insecten op een dwaalspoor te brengen. Ik weet niet eens of ik jullie mis of dat er een dwang is om te schrijven. Heel vaak vertel je in zo een weblogtekstje als dit maar de helft of vergeet je net te schrijven waar het werkelijk om gaat.   

Ik geloof dat het bij mij er wel in staat. Mijn doel is mooie tekstjes maken. Als je al een doel nodig hebt om te webloggen. Tijdens mijn reis ben ik hier blijven lezen. Hoe druk vakantie ook is en hoe ongemakkelijk kampeerplaatsen zonder draadloos internet ook zijn. Er moet veel en er is al veel bezocht deze zomer. In een onbewaakt moment hebben mijn partner en ik nagedacht over de volgende zomer. Grote vraag of we weer hierheen gaan of toch eens op zoek naar iets anders.   

Onafhankelijk van de reis mis ik altijd iets. Meestal is dat muziek. Vroeger al was mijn tas gevuld met een hele stapel cassettebandjes. Niet dat je ze luisterde, je miste immers net dat ene stukje muziek. Nu mis ik ‘auf dem anger’. Juist hier op deze wei in een donkere nacht. Ik voel het gras en zie dingen die ik heel vroeger in de wei thuis ook zag. Heel zachtjes ontglipt het geneurie van een melodie. Mijn vinger beweegt als een stramme dirigent wat mee. Het is een wonderlijk moment zo op een late avond: de mens en zijn gedachten…

(Onder het plaatje is een link verborgen. Het is een aardige uitleg van het plaatje en de muziek. Sorry voor mijn veronderstelling dat je de link niet zou vinden.)

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-07. Bookmark de permalink .

2 reacties op Auf dem anger

  1. bieke zegt:

    heerlijk om uw gedachten te mogen lezen.

  2. Duval zegt:

    thanks bieke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s