10:01

Het is 10:01, ik ben er. Ik op mijn log, klaar om te lezen. Nogmaals op refresh gedrukt… Er komt geen bericht, geen nieuwe volkskrantblogbijdrage. Even denk ik na, 10:01 zou 10:10 kunnen zijn. Dat geintje deed hij eerder. Waarschijnlijk ben ik de enige die precies op het juiste tijdstip hier zit. Ik besluit nog heel even naar het toilet te gaan.

Met een grote sprong schiet ik richting toilet. Het lukt want ik moest nodig. Het is altijd zo verschrikkelijk als je midden in een tekst zit en je krijgt het gevoel dat je moet plassen. Even sluit ik mijn ogen en denk na. Voel wat er in mijn lichaam gebeurt, denk aan de waanzin van weblogs en verlang naar het lezen van een tekstje.

Ik ben al weer weg. Het toilet uit, de gang door, de rits van mijn broek nog niet dicht. Ik zit en sluit de rits. Boven centrifugeert de wasmachine met een enorm geraas. Het geraas gaat over in een dwars gebonk. Het ding lijkt op te springen en roept bijna om mee te mogen lezen. Dat is pas een goed voorteken! 10:09, ik tel de seconden. In gedachten dan he.

Je denkt aan wat er komt. Drie keer razendsnel achter elkaar op refresh gedrukt. Er komt niets maar op mijn pc is het nog steeds 10:09. Even denk ik aan een complot van machines. De wasmachine die signalen geeft aan mijn pc. Mijn pc die de tijd stilzet. Zou het een universele tijdstop zijn of alleen lokaal? Niets meer dan een bug in de software op mijn pc die deze ene minuut 180 seconden laat duren of stopt al het leven?

Nee, ik kijk niet naar buiten. Houdt de gordijnen nog even dicht en concentreer mij op het scherm. Refresh! Het enige wat ik kan doen. Nee… Ik sluit de boel af en start alles opnieuw op. Mijn pc gaat uit, totaal uit. Dat gaat langzaam, je ziet alles verdwijnen. Volkskrantblog, twee nieuwssites, een boeiend gesprek met een dierbare vriendin via msn. Onaangekondigd breek ik alles af. Als laatste draait alleen nog een ventilator. Ik wacht tot die stopt.

De wasmachine is ook gestopt. Soms draait de trommel nog een stukje rond. Het lijken stuiptrekkingen van een machine waarbij de stroomtoevoer is stopgezet. In werkelijkheid is het een complex programma van snelheden en bewegingen bedacht door super intelligente ingenieurs. Niet mijn ding. Ik start mijn pc weer op. Starten gaat trager dan beëindigen. Ik neem de tijd en loop even terug naar het toilet om door te spoelen, was ik net vergeten.

10:13. Het eerste wat ik zie is de tijd. Ik vertype mij bij het intypen van de juiste link. Volkskrantblog wordt Volkskranblog, wel met hoofdletter. Het punt en el heb ik wel goed maar het internet vraagt een correcte invoer. Ik corrigeer de invoer en vind niets. Ja oude berichten zoals 3×3 en Linda, maar die heb ik al drie keer gelezen. Dat heeft geen zin, je mag toch maar één keer aanbevelen.

Als je dat aanbevelen fout doet geef je jezelf maar één punt in plaats van twee. Het vraagt secuur inloggen en dat is een behoorlijke opgave voor iemand die volkskrantblog niet altijd correct kan invoeren. Er is niets… Hij heeft mij beet die Duval. Vast geen tijd gehad of druk. Ik weet het verschil niet tussen die twee. Hij natuurlijk wel. Hij zou er zo een stukje over schrijven. Hij zou het kunnen doen, maar hij vergeet dat. Begrijpt niet dat ik kijk, wil lezen, meebeleven en hij negeert dat.

Hoe mild ik ook over hem dacht, opeens wordt hij een nare man. Ik eis tekst! Iemand met een weblog heeft verplichting te produceren. Hij kan toch niet doen als schrijvers van boeken. Schrijvers van boeken hebben hetzelfde hautaine gedrag. Die verliezen zich ook zo snel in een onregelmatige publicatie. En ik wil zo graag lezen… Voor straf negeer ik hem. Ik kom morgen gewoon niet en overmorgen ook niet! Hij komt wel, smeken zal hij. Zijn tekst in de vorm van een voorpublicatie exclusief naar mij mailen. Zo moet het zijn! Ik ga hem mailen, want dit, zo, deze ochtend zonder tekst. Dit is niet fijn…

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-06. Bookmark de permalink .

6 reacties op 10:01

  1. Morgaine zegt:

    Hier heb je er twee. eentje voor jou en eentje voor Duval:)

  2. Duval zegt:

    Ha ha… gossie wat ben jij snel…
    Ik heb zelf mijn tekstje nog niet eens nagelezen of je bent er al. Bedankt voor je aanbeveling, als ik het zelf goed vind zet ik er ook één bij.

  3. Morgaine zegt:

    ah, snel, het was al 10.02!

  4. annet zegt:

    Leuk inkijkje in uw hoofd en
    handelingen:)

  5. Maria-Dolores zegt:

    :-))
    zit nog even te aarzelen of ik toe zal geven dat een deel ervan best wel herkenbaar is… van die momenten dat het echt net lijkt of er niets belangrijkers bestaat…

  6. Duval zegt:

    Ach Annet… er zit veel en veel meer en ook nog allemaal door elkaar.
    Soms is loggen gewoon te leuk Maria-Dolores. En juist hier op Volkskrantblog is het allemaal zo prettig. Ik weet niet wat leuker is: zelf iets moois proberen te schrijven of toch eerst bij al die anderen rondlezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s