Zij!

Zij! Zij is zo mooi. Herstel, lelijk. Zij is zo lelijk dat het niet mooi meer is maar ze is intelligent en daardoor is het fijn bij haar te zijn. Haar haren zitten zo. Zo ontzettend onderweg van de ene coupe naar de andere. De kleren die ze draagt kunnen echt niet. Ik begrijp best, als man, dat een spijkerbroek altijd kan, maar niet die. Niet die en niet zo.

Ik wil niet bij haar zijn. Samen aan een tafeltje verberg ik mij. Drink razendsnel te hete koffie terwijl ik anders zo graag voor cappuccino had gekozen. Veel dus lang. Roeren, kijken, langzaam roeren tot het om was. Het gesprek weer om, nieuw onderwerp, andere kant. Een slokje, twee handen om de kom en kijken. Kijken naar haar ogen, het jukbeen, haar glimlach. Nu niet, nu is er koffie.

Koffie! Twee koffie, geen thee. Al had ze thee genomen dan was er nog iets bij mij van ‘okee…’. Geen thee, geen grote ogen. Geen make-up. Godzijdank geen make-up! Vrouwen die dat nodig hebben, zichtbaar dragen. Teveel omdat make-up goed is. Er rolt een rilling over mijn rug. Van boven naar beneden en nog koud ook. Ik beweeg, de grote kop van de cappuccino gelukkig niet in mijn handen. Het blijkt een klein kopje op een schoteltje met een lepeltje. Ik wil thee.

Ze ziet me, bewegen. Mijn gezicht moet een ongemakkelijke uitdrukking hebben gehad. Ik bewoog en haar hand streelt me. Vraagt bezorgt of het met me gaat, goed. Ik weet het niet, werkelijk niet. Ze is zo lelijk en zo intelligent. Als zij spreekt dan schrompel ik ineen, ze weet zo veel en zo ontzettend veel van alles. ‘Ik bewonder je’ fluistert ze zachtjes. Daar is die rilling weer maar nu als rare warme kronkel onderin mijn buik.

Alsof ik gisterenavond alles gegeten heb wat verkeerd valt: vet en veel. En nu weer, nog een keer omdat het moest: veel en vet. Het ploft, kolkt naar onderen en ik moet. Naar het toilet maar dat is onmogelijk. Zij wel. Staat op en loopt weg. Ik vouw mijzelf over tafel. De rilling was echt en dit is erger. Mijn hoofd draait, de wang raakt een kring op het tafelblad. Ik open mijn mond. Een mengsel van bier, cola en iets vaags uit een schoonmaakfles.

Mijn lichaam kreunt en er ontsnapt een wind. Ik kom terug. Heel langzaam kom ik overeind. Het stoeltje smal en krap, krakend maar het steunt. Steunt mijn rare lichaam. Ik ben verliefd op haar woorden. Ze voed mij en ik raak haar kwijt. Ze is lelijk en ik niet knap. Maar ik kan haar toch onmogelijk vertellen dat ze slimmer is dan ik. Dat ik haar woorden opzuig, dat ik altijd bij haar wil zijn. Dat seks…

Seks? Opeens was er seks en ik zat monter te bewegen. Het lepeltje tingelde tegen mijn kopje. Ik nam een slokje en de koffie viel niet verkeerd. Ik bespeelde zelfs haar kopje en een meneer keek geïrriteerd opzij. Hij wel: alleen en eenzaam. Een klein tafeltje en wij met twee. Daar kwam ze weer. Die rare eigenwijze haren. De spijkerbroek die echt niet meer kon waardoor zij juist haar onafhankelijkheid kon bewijzen.

En ik? Zo blij en zo eenvoudig. Zo ontzettend mijzelf en daardoor totaal onopvallend. Als er een ramp gebeurt zou iedereen worden gered behalve ik. Ik had niet opgelet en niemand had mij opgemerkt. Het dak zou naar beneden komen. De muren van opzij klapten ineen rondom ons tafeltje en ik zou blijven. Tingelend met die kopjes. Mijn redding! Geluid redt alles. Dus zei ik het haar.

Dat ze mooi was. Reeds voor ze zat. Het stoeltje kraakte, ze wankelde. Ik lachte, zij keek verbaasd. Ik was eindelijk direct. Direct en duidelijk. Haar ene bil raakte het hout, de andere vond geen steun. Ze had niet eens gewankeld maar het stoeltje had het begeven. Ze ging onderuit en ik knielde naast haar. Keek in haar ogen en herhaalde bij gebrek aan inspiratie mijn laatste zin.

Dit was ook zo een raar moment. Onwerkelijk ook. Zij wierp haar armen om mij heen. Ik bloosde. Wij kusten, zij kuste mij eigenlijk. Begrijp je. Ik stond haar toe. Twee koffie kwam erbij. Voor de overlast. Het meisje was snel, het stoeltje al maanden kapot maar blijven staan als onderdeel van een even aantal. Ik verdacht de man naast mij er van dat hij het wist. Gepland als een aanval. Zij had zich niet bezeerd, liep wankel. Dat maakte haar nog lelijker en ik luisterde naar haar mooie woorden.

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-06. Bookmark de permalink .

8 reacties op Zij!

  1. Voorzitter BOTS zegt:

    Ik vind die spijkerbroek wel kunnen

  2. Morgaine zegt:

    ik vind het een pracht van een spijkerbroek hoor…

  3. lidy zegt:

    Ooooohhhh, heeeeerlijk verhaal. 🙂

  4. Alexandra zegt:

    mooi van lelijkheid, waarom ook niet?
    herinnert bij aan een eerste afspraakje dat ik had, de stoel op een verhoging, iets te dicht bij de rand, je raad het al, zo achterover, benen de lucht in! haha. hij wist gelijk: dit wordt een ramp. toch is-ie gebleven…

  5. Duval zegt:

    @Alexandra: Ow ja… dat is mooi. Prima visitekaartje!
    @lidy: echt? thanks!
    @Morgaine: nadeel van plaatjes… Het plaatje is niet het verhaal. Het verhaal niet het plaatje. Ik twijfelde tussen deze en een andere foto. Die andere was een klein detail van een broek.
    Maar… you’re right: dit is geen slechte spijkerbroek.

  6. Dunja zegt:

    Wat is lelijk?
    Waarom is ze lelijk?

  7. Duval zegt:

    … gaat daar het verhaal niet over Dunja?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s