Rood

Rood

Rood van schaamte kijk ik jou aan. Ik zie je ogen zoekend. Ze tasten mij af, de grond ook. Dan kijk je mij aan. Ik weet mij geen raad, kijk alle kanten op en zie nu ook de vloer. Het vlakke, de vlakjes. De ordening van kleine rechthoekjes omring door naadjes. Ik schuif wat met mijn voet. We weten beide niet wat we moeten zeggen. Eigenlijk hoef jij ook helemaal niets te zeggen.

Ik moet het zeggen. Maar in plaats van praten ga ik zweten. Mijn oren al rood, mijn konen komen. Ik voel mij verlegen en zal het toch moeten bekennen. Ik ben namelijk iets vergeten. Maar nu jij hier zo vlak voor mij staat, weet ik mijzelf er geen houding bij te geven. Je zit ook zo verschrikkelijk dichtbij! Ik zou je bijna adviseren een bril te kopen.

Poets jij nooit vette neuzen van je scherm? Waarom kruip je zo dicht op mij? Wat wil je weten? Is het omdat het jou plezier geeft. Mijn verlegenheid je van binnen laat juichen. Jij schuift en ik schuifel. Jij kijkt en ik wegkijk. Hou je van dit rood, dit ongemak? Geloof me als dit andersom was dan had ik je eerlijk verteld dat het heerlijk zou zijn. De hulpeloze mens.

Maar ik moet het bekennen. Ik heb het namelijk zelf gedaan. Eigenlijk deed ik niets en dat maakt het erger. Ik ben vergeten aan te bevelen. Sorry. Ik was zo leuk aan het schrijven en reageren. Ik klikte bij anderen wel op het vakje aanbevelen. Soms zelfs heel bewust niet. Mijn reactie altijd weloverwogen. Een enkele keer klikte ik op aanbevelen en deed verder niets. Een andere keer toch even een streepje halen en reageren met de zin: “aanbevolen!”.

Niet creatief maar het is iets. Op mijn eigen log bleef het achterwege. Ik had het moeten doen! Baf! Two points! Wat! Ik had er een tweede weblog bij moeten maken. Een volkskrantblog puur voor de punten. Midden in de nacht schrijven, posten, aanbevelen, uitloggen en inloggen en patssss: four points. Je kan lachen… maar dan sta ik wel mooi in dat rijtje en jij niet.

Je denkt dat ik je voor de gek houdt? Nou… echt niet. Ik heb het echt overwogen. Een nacht wakker gelegen want eerlijk is het niet. Wilde er met mijn vrouw over praten maar die negeert mijn weblog. Ze leest het gewoon niet. Ik zou dus over alles uit mijn relatie kunnen verhalen maar ha ha… dat doe ik dus niet. Ik loop al vast bij het aanbevelen. Kan je nagaan wat een worsteling het wordt als ik ga praten over onze boodschappenlijst, het bijhouden van de tuin of het wassen van de auto.

Wat heb ik nu gedaan? Ik ben teruggegaan. Ik heb al mijn items hier nog een keer gekeerd. Aangeklikt en gelezen. Gewikt en gewogen en aanbevolen. Allemaal! Ik vond alles best wel goed, soms op het randje maar toch wel aardig. Subjectief natuurlijk, maar weet je wat ik nou zo gek vond? Soms was er al aanbevolen. Mijn waardering al meegenomen. Toen kriebelde het wel heel erg om een tweede weblog te beginnen.

Dus tja… nou ja… Dit is het eigenlijk. Ik heb gezondigd. Natuurlijk had ik mijzelf moeten aanbevelen. Direct! Want alles wat je hier schrijft is goed. Je gaat als beheerder van een klein stukje volkskrantblogruimte natuurlijk de gemeenschap niet lastig vallen met eenregelige tekstjes of het opnieuw uitkauwen van een herhaald nieuwsbericht. En nu zit ik. Schuldbewust in mijn hoekje. Wachtend of je mij ooit nog twee punten geeft. Of dat je reageert, uitlogt, aanbeveelt met één puntje en daarna weer inlogt om vrolijk verder te volkskrantbloggen.

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-06. Bookmark de permalink .

5 reacties op Rood

  1. Morgaine zegt:

    ik geef je gewoon twee punten:)

  2. Dunja zegt:

    Dat jij een vrouw hebt..en een kind…ik wist dat niet,heb ik rare seks taal tegen je uitgeslagen?

  3. Dunja zegt:

    Schrijft zij ook,of houdt ze niet van jouw geschriften zoals ik?

  4. Duval zegt:

    Lieve Dunja… is dat geen mooie illusie, dat ik een vrouw heb en een kind?
    Is het waar wat ik hier schrijf of is het een beetje gelogen? Klopt het allemaal precies maar is er ergens een vreemde draai in gebogen?
    Ben ik echt een man en jij echt een vrouw? Dat Rotterdam… woon ik daar echt of toch iets verderop. Misschien ben ik wel een Limburger of een Fries? Nee… een Groninger, zo een stugge.
    Ik zeg niet dat het hier allemaal echt is. Dat voorbehoud maak ik. Toch is veel waar en waarom zou ik liegen? Ik neem gewoon soms iets meer afstand en een andere keer noem ik verkeerde details. Het houdt mijn privé privé.
    Rare sekstaal? Ik ben nog niet gestruikeld en heb echt al je tekstjes op mijn logje gelezen. Misschien ben ik wel die man met vrouw en ook nog kind en sprak jij woorden die mij ’s nachts lieten woelen. Misschien bezorgde jij mij wel de mooiste nacht sinds tijden.
    Mijn vrouw leest mij niet. Dat staat er dus binnen deze weblog leest ze niet. Net zoals er staat dat ze bestaat…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s