Onovertroffen exhibionisme

Vandaag moeten we op straat, of het regent of niet. We moeten. Wandelend, flanerend, de buren groetend alsof je ze nauwelijks ziet. Het is hartelijkheid te over. Je kijkt neer op kinderen die het speelgoed van hun jongere broertje of zusje verkopen. Ze zijn immers slimmer dus ouder. Ouder dus handiger met geld. Handiger met geld dus een verwachtte hogere marge. Het jongere broertje of zusje op de achtergrond dient slechts uw hart te raken.

Hollandse gezelligheid! Daar houd ik van. Met een oranje strik op de borst voel ik mij ook blij. Koop twee grote tassen vol geraniums en loop net zo voor gek als al die anderen. De burgemeester met zijn twintig sinasappels, de vrouw met de plastic wip-wap, de man met een oude radio en de aarzelenden die nog steeds in een lange rij langs de kleedjes lopen opzoek naar een reeds verkocht voordeel. Alles mag, alles kan en niets is te gek. Dat een oude bekende van mij zijn dochter voor het huis zet met een blokfluit en geldbakje is iets waar ik hem juist vandaag niet op aan zal spreken.

Ik ben mild en niet eens gevuld met oranjebitter. Je moet wel mild zijn. De zon is immers dodelijk. Doe je gezicht even uit de schaduw en je wordt vol geraakt. De oranje gloed is veranderd in een felle straal licht die verblindend is. We moeten haar gedogen. In het kleine dorp waar ik woon is een heel klein oud dorpscentrum. Dat dorpscentrum wordt aan de randen aangevreten door gulzige mensen met imposante plannen voor gigantische bouwwerken. Tussen nieuwbouw en historisch dorpshart is een rauwe rand van afbraakhuizen die worden bewoond. Geen prettig gezicht maar ook vrolijkheid hier.

De minderheid is hier geen allochtoon. Anti-kraak kennen wij niet, pro-kraak veroordelen wij. Daarin zijn wij eensgezind en met deze eensgezindheid laten we de nieuwen die ons dorpje overspoelen minzaam om ons glimlachen. De wethouder is blij. Van een afstand bekijkt hij het contrast tussen nieuwbouw en pittoresk dorpscentrum. In gedachte trekt hij lijnen van hoog naar laag. Ziet trendy publiek wonen in zijn nieuwe droomwoningen. De overgang van oud naar nieuw trekt andere mensen en veel publiciteit. Tientallen keren zal zijn gezicht in het plaatselijk dorpskrantje prijken. Zijn ego groots verblijd! En al die mensen zien juist nu wat hij zal bedoelen, de komende maanden als zijn aanval op de grauwheid en het verval wordt ingezet.

Wij weten niets. Wij weten net zo weinig als de mensen die de eerste Koninginnedag vierden. Wat zou de majesteit eigenlijk weten? Telt ze het aantal stappen van actie naar attractie? Wist ze dat er vijf passen terug een agent stond met drie kinderen. Dat zevenentwintig passen verderop een homoseksuele agent paraat staat die overweegt aan de komende gayparade deel te nemen? Telt ze misschien anders? Heeft ze een draaiboek met tijd of kent ze ondertussen bij één blik de gebreken. De volksdansgroep met te nieuwe klompen, de blokfluitgroep met de valse noot, het kinderkoor met de overdreven gedreven dirigente. We kennen het ook inclusief het dankwoord, de valse glimlach van Wim-Lex en de oprechte spontaniteit van Prins Maurits.

Filmsterren voor één dag. Ik niet. Ik ga incognito met rode jas. Die jas draag ik altijd. Ook op oranjedag. Ik moet wel, er is namelijk geen andere. Vroeger had ik een oranjetrui maar heel vroeger waren we allemaal kleiner. Die trui pas ik dus allang niet meer. Vroeger verkochten we niets maar deden gedwee blikjes omgooien met ballen. Dat mislukte en toch had je prijs, het was immers Koninginnedag. ’s Avonds achter de fanfare, lampion in de lucht en dertig minuten wandelend bang voor brand aan de stok. Tegenwoordig is er geen fanfare meer. De toeterenblaas van vanavond komt van ver en moet men betalen. De twintig fanatieke van toen zijn opgegaan in kleine blaasensembles, sheltykoor of etablissement en allen in oranje. Cultuur met een grote K daar gaan wij tegenwoordig voor. Ik geniet nog één keer van oude huizen op een rij. Huizen uit het land van de vader van mijn vader. Grote statige huizen met verhalen voor later. Nu is het oranje, alles oranje. We tonen ons oranje in een onovertroffen vorm van exhibionisme. 

Ik wens u een fijne vrije maandag en een oprecht “hoera” voor onze Koningin!

Bron afbeelding
Vandaag geen suggestie voor verder lezen… It’s all buiten zeg maar…

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-04. Bookmark de permalink .

3 reacties op Onovertroffen exhibionisme

  1. bieke zegt:

    koninginnedag, de belangrijkste feestdag in Nederland. Stralende zon dit jaar.Dus alles lukt
    Door al het feestgedruis is er toch nog een doorn in het oog van de schrijver en misschien ook van anderen. Het dorpscentrum wordt aan de randen aangevreten door gulzige mensen. Niets zal er overblijven van vroeger. De toekomst al bepaald. Grootse plannen en uitvoeringen. Een beetje grootsheidswaanzin. Naar buiten toe heeft iedereen inspraak, kan je suggesties overbrengen.Kan je mee overleggen.
    Iedere burger gelijk. Samen groeien en bloeien.
    MACHT daar draai veel om.Reactie is geredigeerd

  2. Duval zegt:

    In Nederland schuiven we langzaam naar 4 en 5 mei. Ik weet niet of Koninginnedag de belangrijkste is.
    Er staat meer en niet alleen macht (al dan niet in kapitale hoofdletters). Er staat over de vrijmarkt, de actieve vrijwilligers, de verwondering over de mensen, de dingen…
    Glimlacht. Het is voorbij, op naar 4 en 5 mei!

  3. bieke zegt:

    heb inderdaad veel impressies gelezen, maar niet op elke gereageerd.
    De oranje-gekte kan ik me zo inbeelden, dat daar geen woorden moeten aan toegevoegd worden.
    Wij genieten nog van 1 mei en kijken hoopvol uit naar 8 mei.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s