Alles gaat goed

Op dit moment doe ik alles fout. Niet alles, natuurlijk niet. Veel loopt automatisch goed. Ik vind nog steeds het toilet, de douche en ik heb ook kleren aan. Wat dat betreft kan ik marcheren. De rest lukt niet. Dat is lastig. De boel dondert nog niet ineen maar je hoort het gerommel van onweerswolken al.

Het is een simpel mechanisme van vraag en antwoord. Hetzelfde spel van jeugdig enthousiasme. Ik vergelijk het wel eens met de lege coupe. Je hoopt op een lege maar er zit één vrouw in de weg. Dan ga je verder, de deur door en kiest voor de volgende. Terug wil je niet, kan je niet. Ze zal opkijken en lachen om je gezichtsverlies. Want de volgende coupe is natuurlijk vol, of voller. Nergens alleen.

Dus gaat alles fout. Zit ik in een redelijk volle coupe, doe mijn ding en laat het daarbij. Mijn ding doen gaat geluidloos. Ik kijk rond en doe. Het heeft niets met anderen te maken zolang de ander maar niet doet. Doet de ander wel dan reageer ik. Als ik reageer wordt ik geconfronteerd met een moment. Op dit moment doe ik alles fout, ook op dat moment. Ik maak mij klein en negeer haar bewegingen.

Het is een vrouw. Een oudere vrouw met jeugdig voorkomen. Ze legt haar voeten op de bank. Het zwart op een vaag groene kleur. Het zal donkergroen zijn, zwart is het zeker. Halfhoge laarzen, net onder de knie. Ik wil reageren maar ze staat op. Ik draai mijn hoofd en maak mij klein. Ze sluit één van de ramen in de coupe en gaat weer zitten. Ik hoop dat ze haar benen weer op de bank legt. Dat doet ze.

Ik sta op, moet met haar praten. Het is ongewenst, ongepast en onbehoorlijk. Tik ik haar op de schouder of spreek ik haar aan? Beide onmogelijk: zij is vrouw. Ik ga weer zitten en doe mijn ding. Naast mijn ding denk ik ook na. Ik denk na over alles en wat er allemaal fout gaat. Dit gaat goed, erg goed. Ik zit in de trein, met een vrouw, mijn ding en mijn gedachten. Haar schoenen storen mij. Ze zijn te modern en dan die gouden armbanden. Haar kleding maakt haar jong, de armband zegt mij: stokoud.

Volgens mij ligt de sleutel bij het woord “competitie” en niet bij “competent”. Haal de competitie weg en het gaat goed. Gewoon goed, zonder oorkonde, onderscheiding, maar marcherend. Wat ik ook doe. Geef het een klein beetje het gevoel van competitie en ik ben weg. It’s all in the mind. Dat is engels en ik ga met u de wedstrijd niet aan of ik dit soort teksten ook in het engels kan schrijven. Dat kan, maar jij zult beter, dus moet ik…

Wat moet ik? Overtreffen? Met welk doel zal ik jou overtreffen. Wat overtref ik als ik de vrouw aanspreek op haar gedrag. Haar vertel dat schoenen op de bank eigenlijk onmogelijk. Dat zij de trein zal verlaten en anderen op de plaats tegenover haar. De broek vies van het zwart van haar schoenen. Het zwart nauwelijks zichtbaar op het vage donkergroen van de bank. Wat zal ze doen? Opkijken en glimlachen? Mij vragen plaats te nemen op de plek waar haar schoenen, herstel: laarzen.

Ik twijfel en doe mijn ding. Het is een foto. Mijn vraag een gesprek over meer. Waarom ik dat ding doe en waarom mijn ding juist dat is. Lastige vragen. Mijn antwoord er één uit een reeks en dus competitie? Is alles dan geen competitie? Lacht ze om mij en vind ze mij aardig. Wil ze mij zoals vrouwen soms uit pure lust iets willen. Ik kan haar niet behagen. Mijn gedachten vragen veel van mij. Dan nog de dingen die ik wil doen en de tijd, ook de tijd worstelt met mij.

Ik kijk nog één keer. Er ligt een tas onder haar voeten. De scherpe punt van haar laars priemt ferm vooruit. Ze slaat een bladzij om. Kwam even opzij om te laten zien dat ze leest. Er ontglipt mij een zucht. Ik hoef haar niet aan te spreken. Geen teder duwtje tegen haar schouder. Geen “pardon mevrouw, ik wil u spreken”. Geen ontwapenende glimlach en een boeiend gesprek in de trein terug naar huis.

Ik verlaat de coupe, stap uit de trein. Onderweg naar huis. De stap is hoog. Ik twijfel, kijk nog één keer om. Zij kijkt naar buiten. Wacht natuurlijk tot ik voorbij loop. Ze wil mij zien of de mensen zien. Vergelijken wie hier de trein verlaat. Zijn de mensen slim of modieus. Saai of op weg naar werk, vrouw of liefde. Competitie of competent? Alles zie je als iemand de trein verlaat. Mijn voet stapt uit. Ik probeer mijn evenwicht te behouden. Zeg ondertussen hardop “alles gaat goed, alles gaat goed, alles gaat goed”.

Bron afbeelding: Duval, in de trein onderweg naar huis
Verder lezen? Ik kies voor muziek.

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-04. Bookmark de permalink .

6 reacties op Alles gaat goed

  1. Alexandra zegt:

    hummm… een zucht van verlichting, geen ontwapenende glimlach, geen boeiend gesprek? En dat noem je ‘alles gaat goed’? Tja, dat kan natuurlijk… 😉

  2. Duval zegt:

    Ze zat te lezen!
    Zij wilde waarschijnlijk ook alleen in haar coupe. Ik de indringer (?). Lekker languit lezen, het zacht wiegen van de trein, een stoptrein gekozen in plaats van intercity.
    Ik begrijp dat, maakte mij klein, niet aanwezig… Alles ging goed.

  3. k. van vulpen zegt:

    alles dat goed gaat, is ’t –
    wat niet goed gaat meestal ook.

  4. Duval zegt:

    Ik heb vandaag wat nagedacht over je zin van Vulpen…
    Je lijkt een aanhanger van het labiele evenwicht: alles goed = doorslaan naar de goede kant. Maar o wee als er iets verkeerd gaat… dan is gelijk alles slecht.
    Daar geloof ik niet in. Het lukt mij altijd weer het goede te vinden.

  5. annet zegt:

    Meegaan op de levensstroom……de vredestrein:>)

  6. man met sombrero zegt:

    vrouwen met verbeelding zou ik verontachten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s