Libris


Gisteren zag ik ze op tv. Het was voor mij emotioneel. Een afscheid. Ik nam er de tijd voor. Mijn tv is niet meer. Geruild. Meegegeven aan een man die lachte en het zware ding in zijn auto schoof. Ik kreeg een andere, een prima ruil. Lijkt op al die dingen die in de winkels staan, althans die ik heb gezien. Mijn oude deed dat ook, een jaar of tien geleden misschien.

Je zoekt een programma op dat blijft. Vaste waarden in een turbulent leven. Die oude tv heeft mij veel laten zien. Het was een avondvullend spel om iets te vinden dat je aandacht vast kon houden en de geest kon voeden. Eventueel de geest kon voeden. Ik spreek hier over de pre-weblogperiode. Die is er ook ooit geweest. Wat een armoede!

Ik zocht en vond Clairy, of moet ik zeggen Nova. Ik weet nooit hoe dat moet. Vaak zeg ik “ik keek teejveej” en hoop dan dat de mensen om mij heen mij begrijpen. Zoveel is de moeite niet waard om te bekijken, maar daar denken de mensen om mij heen vaak heel anders over. Ik probeer ze steeds meer uit de weg te gaan. Ik en Clairy, wij hadden een fijne avond samen.

Wij keken naar winnaars, winnaars in spe. “Het moest er van komen!” of “totaal onverwacht!” maar altijd met een uitroepteken. Genomineerden voor een boekenprijs. De één was magisch onbereikbaar. Verborgen achter een telefoon. Druk schrijvend waarschijnlijk of neukend op een eiland à la Hugo Claus. Het zal een verdwaasde zijn in een kast. Nagelbijtend. Zo een klein kamertje dat je net langs het tafeltje kan lopen om in de stoel te komen. Dromend en geen inspiratie hebben om te schrijven.

Dat is erg, maar erger nog is de schrijver in beeld. De man die kans maakt winnaar te zijn. Je moet de verbazing laten zien! Opeens ben je geen schrijver maar acteur. De iets verwarde man die blij is maar ook verbaasd. Meer verbaast dan blij en dat in een voortdurende wisselwerking. Dat levert grappige tv. Het zijn er zes. Ik gun ze allen een eerste prijs. Van mij mogen ze de beste zijn want is lezen niet persoonlijk? Daarnaast… Ik ken ze niet. Geen van allen. Niet persoonlijk, niet hun woorden. Van eentje weet ik iets maar dat zijn details om te vergeten.

Echt objectief is alleen wiskunde. Maar wie leest er wiskunde en welke wiskundige won er ooit een prijs? Alleen als hij proza schrijft toch? Proza gaat over details. Details en herhalingen, wiskunde niet. Wiskunde minimaliseert alles tot de essentie. Wiskunde is doelgericht. Wiskunde is de grondslag van de techniek en de techniek bracht mij een tv. Van die tv neem ik afscheid en er komt een nieuwe. Niet beter want dat lukt nog niet met de nieuwste techniek. Wel duurder dan een tv met oude technologie. Dat is vooruitgang en elementaire economie.

Zo zit dat ook met boekenprijzen en met schrijvers. Ik zit hier voor mijn tv. Het is onze laatste avond samen. Het doet mij verdriet, maar ook ik moet verder. Hef mijn wijnglas gevuld met jus ‘d orange. Proost op het leven, boeken en weblogs, schrijvers die willen en zeggen van niet. Ik denk aan wiskundigen en kom niet op namen. Denk aan een vrouw, jong en wonderlijk mooi. Ik wilde haar maar zij kende Hugo niet. Ik word oud en wilde rusten dus kocht een tv. Een nieuwe, maar nu nog even niet. 

Bron afbeelding: gemaakt door Duval
Suggestions for further reading: www.libris.nl

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-03. Bookmark de permalink .

2 reacties op Libris

  1. Alexandra zegt:

    mooi geschreven. vraag is wel: waarom een nieuwe tv, als deze duurder is maar niet beter? en de oude het nog lijkt te doen?
    Peer pressure? Te veel reclames gezien? …Reactie is geredigeerd

  2. Duval zegt:

    Dankjewel…
    Waarom doen mensen de dingen die ze doen? Wat zou iemand kunnen overkomen? Wat gebeurt er maar verwacht je niet? Het past op mijn weblog.
    Ik kijk weinig reklame en dat wat over je heen gestort wordt ontvang ik selectief. Het ‘moest’ want er ging er één stuk. Ik plaatste tijdelijk een ander toestel maar ervaarde het als nam ik afscheid van de ware.
    Niet beter? Ik laat je even meelezen met het Technisch Weekblad van 24 maart: De televisiemarkt zit in een opmerkelijke situatie. De kwaliteit van de beste platte schermen overstijgt nog altijd niet die van de oude beeldbuizen, maar de laatste categorie is op sterven na dood. Tot zover de quote.
    Duurder? Eigen observatie. Beeldbuis circa 500 euro, lcd drie keer (of meer) duurder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s