Den lezer heil!

Monoloog tussen een schrijver (Duval) en een angstig argeloze lezeres (LS). 


Duval: Ik vertrek.
LS: O.
Duval: Ik ga echt weg. Echt weg en kom nooit meer terug.
LS: (stilte, denkt na)
LS: Waar ga je heen dan?
Duval: Ergens anders heen, waar ze mij niet kennen. Ik begin opnieuw. Groots in eenvoud!
LS: Waarom?
Duval: Omdat het mij hier niet bevalt. Ik heb er genoeg van. Ben het zat.
LS: Wat ben je zat? Is er iets gebeurt dan?
Duval: Mwha…
LS: Toe, vertel!
Duval: Nee, het is niet belangrijk.
LS: Ahh… je gaat weg en zegt niet waarom? Ik vind dat raar. Je kan mij toch wel vertellen…
Duval: Het is een ander podium. Groter maar vooral steviger. Het staat en het blijft. Waar ik nu ben weet ik dat niet.
LS: En daarom ga je weg?
Duval: Ik snap je vraag. Alles sleept zich voort. Maar ik vertrouw het hier niet. Het is te plat, te laag, te makkelijk en zo vaak… Zo vaak gewoon stil.
LS: Je bent ontevreden en je denkt dat je met je ontevreden gezicht ergens anders wel begrepen zult worden?
Duval: Hoezo begrepen?
LS: Nou gewoon… Van lezers en lezeressen die je tekstjes lezen diep in de nacht. Mensen die nadenken en overdenken. Wikken en wegen. Niet vragen maar antwoorden. Mensen die meer bieden en jij natuurlijk, in je dwingende drang naar evenwicht, met gelijke antwoorden zal belonen.
Duval: Is daar iets mis mee?
LS: Voel je je aangevallen?
Duval: Nee!
LS: Nee?
Duval: Nee, echt niet.
LS: Je wilt naar een groots en stevig podium. Je wilt vanaf het kruis op de vloer je publiek kunnen overzien en één vraag van een angstig argeloze lezeres laat je al wankelen. Zo noem je mij toch? Angstig argeloze lezeres, alsof er geen lezers zijn.
Duval: Er zijn lezers maar ik heb niets met mannen.
LS: Wat heeft dit er nu weer mee te maken? Ik vind je soms zo seksistisch. Wat maakt het nou uit wie welke teksten van jou leest. Is er een voorbehoud dan? Past er op je grote podium niet wat daar in het kleine, het duistere wel past?
Duval: (stil en mokt)
LS: Nou! Nu ben je stil. Dit zijn toch eerlijke doordachte vragen? Waar ben je nu?
Duval: Ik ben hier. Je hebt gelijk. Ik zou het niet moeten doen en toch doe ik het.
LS: Hoe lang schrijf je daar al?
Duval: Mwha… vond iets terug van eind april 2005.
LS: Dat is lang voor een weblog.
Duval: Ach…
LS: Wat nou ‘ach’. Altijd maar ‘ach’ of ‘tja’ of ‘mhh’ als ik met jou spreek. Praat toch eens. Zeg nu werkelijk wat je drijft, wat je wilt en waarom. Vind nu één keer een doel. Kies en richting en ga daarvoor.
Duval: Ha ha! Alsof weblogs richting kiezen. Alsof dromen verboden is! Ik ben vrij. Een weblog maakt mij vrij en mijn nieuwe podium geeft mij vleugels.
LS: Wil je vliegen dan?
Duval: Neen…
LS: (kijkt vragend)
Duval: Maar als ik eens klapperen kon… Slaan met vleugels. Mijn eigen spanwijdte overzien. Dat zou fijn zijn. Even dat gevoel en daarna mag alles weer anders. Over. Terug naar wat het was. Laat ik los en laat het zweven. Gedachten vrij boven een podium. De wind doet de rest. Ik sla nog één keer mijn vleugels uit en bij het dichtslaan blaas ik alles jou kant uit. Alles naar jou… mijn wat angstige, argeloze lezeres…
LS: (heft de vinger, wil nog één vraag)
Duval: (is weg, verdwenen)

Bron afbeelding: geen afbeelding
Suggestions for further reading: http://www.vandale.nl/opzoeken/woordenboek/?zoekwoord=welkom

Advertenties

Over ghduval

Wat hier staat is echt, tenminste toch echt in het hoofd van Duval en kan dus niet gebeurt zijn. Uitschrijven van gedachten niet meer dan een vriendelijk gebaar zodat u mee kunt lezen, verwonderen, afwijzen of omarmen. Deze weblog is het aambeeld waarop wordt gesmeed. De mens in al zijn verschillende vormen het ijzer wat gesmeed wordt. De gedachten en vele kronkels van Duval zijn de hamer die ritmisch neervalt. Nu alleen de warmte nog. Dat bent u, webloglezer (v/m), het is aan u het vuur hoog op te stoken zodat het wonder van de smid te bewonderen valt.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-03. Bookmark de permalink .

4 reacties op Den lezer heil!

  1. Morgaine zegt:

    Welkom Duval!Kom maar op met je verhalen;)

  2. Duval zegt:

    Hallo Morgaine. Bedankt voor je welkom!
    Heb jij trouwens ook een eigen volkskranblog op/in Avalon? (of haal ik nu wat mensen door elkaar…)

  3. Morgaine zegt:

    nee hoor..ik weet van niets..

  4. Duval zegt:

    glimlacht…
    dus wel, jij…
    vrouw die al zolang steeds voorbij blijft komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s